ჯერ იყო ყველაფერი მშვიდ ბურუსებში,
სადაც მშობლები რძეს მიმატებდნენ აკვარიუმში
და მაბრმავებდნენ სინათლის სიჩქარით.
შემდეგ სულელური გრძნობების ლაშქრის
ალყა და არდანებება სრული კრახით...
შემდეგ რკვევები არარსებულთან-
წვრილი შრამებით გადახუნებული ვენები
უმეცრების ზღვარზე
და
რატომ სიგიჟე>(!)
შემდეგ დანახული ადამიანების დანარჩენი მხარეები!-
შიზოფრენია!!!
შემდეგ ეს ლექსი და როგორ მინდა
მიყვარდეთ ყველა-ვერ შემიძლია.
....
ერთი თხოვნა მაქვს-
სულ ცოტა ხნით იქნებ შემეშვათ...