ბეთჰოვენივით ყრუ მინდა ვიყო,
ხატიასავით თვალებ სნეული,
რომეოსავით ერთგული ვიყო,
მიქელანჯელოს მუზად ქცეული.

მე ბრუნოსავით თუ დამწვან ცეცხლზე,
ჭეშმარიტებას თავს თუ შევწირავ,
უსამართლობით ათასჯერ მომკვდარს
კოცონი გრილად მომეჩვენება.

დღეს ჩვენს ქალაქში ოტელობს ბევრი,
ქვესკნელში ეშმა აღზევებულა,
ცოდვის წუმპეში მივაგდეთ სული,
წიწამურს კვნესა ამოხვეულა.

ღამეს ცრემლებად დასდის დარდები,
გალაკტიონის მერი თხოვდება,
ვაჟას არწივმაც დაუშვა ფრთა და
პაატასავით თავი მოგვჭრია.

დღეს დროებაა მეტად ბაცილა,
კაცი დღეს ყრუ-მუნჯს დამსგავსებია,
წარსული აწმყო მოვკალით ერთად
გამოფხიზლება არ გვიწერია.

ბეთჰოვენივით ყრუ მინდა  ვიყო,
ხატიასავით თვალებ სნეული,
არსაკიძივით ხელმოკლე ვიყო,
ფიროსმანივით ლოთი, ეული.