დამფრთხალ წვეთებს დასცქეროდა,ცის მრისხანება,
ამბობდა კმარა!
ახლაც სიშორე სიშორისაკენ მიექანება.
წუხელის ღამე ქარმა იხმარა,
წუხელის ქარში გაფანტული ღამის ლიფები,
ააშრიალა ნელმა სიომ,ცას შეაყვარა,
ვერ გამიგია,მიყვარხარ თუ გეკაიფები,
ერთი ეს ვიცი,წუხელის ღამე ქარმა იხმარა.
წუხელის ღამემ,ქარს ჩააბარა უმანკოება,
დაიმორჩილა და პასუხად მიიღო-არა!
ამხნის მანძილზე,ქალი-შვილი ღამის დროება,
წუხელის ქარმა მწარედ იხმარა.