გულს შემოაწვა მელანქოლია,
ცრემლებმა ყელში ბურთი გაბერეს,
დიდი წარსულ მე არ მქონია,
თუმც ტკივილებმა დრო გააბევრეს.
გაწელეილ წუთებს ითვლის ისრები
სევდა სახეზე ჩნდება ღარებად,
თანდათან ვატყობ ვერ შევიცვლები,
და კვლავ წარსული მრჩება ღარიბად.