სხვაგვარად ვსუნთქავ, სხვაგვარია ჩემი თვალებიც,
თითქოს სარკიდან სულ უცნობი მზერა იფრქვევა,
სახეს გასცლია მოლოდინი განაწამები
და ახლა უკვე დატყობია თავდავიწყება.
მე დავიკარგე, მე აღარ მსურს გამოფხიზლება,
მინდა დამთვრალმა ვიბატონო ამ სამყაროზე,
მერე რა თუკი წესებს არ ვცნობ, რაში მჭირდება?
ჩემი კანონი დავწერე და აქ დევს თაროზე.
მე გავიმარჯვე ყველაფერზე, ან არაფერზე,
მე გავიმარჯვე შენზე, ჩემზე, იმ ვიღაც სხვაზეც,
მზის საოცარი სურნელება გავატრაპეზე,
დავაგემოვნე ეს ღვთიური ლუკმა ცისკარზე.
დღეს ლურჯი არის ჩემი დილა, ნაზი იისებრ,
ჩემი საღამო რაღაც უცხო ზმანებას მოჰგავს,
ხვალ შუადღისას მძაფრად ვიგრძნობ დანაიისრებს,
მერე კი ისევ გადავფურცლავ ცხოვრებას ჰოდა
ახალ გვერდიდან შევუდგები ოცნების ათვლას,
ახალ თვისებებს შეიძენენ ეს სურვილებიც,
იქნება ალბათ ყოველი დღე ახალი განცდა
და უსასრულო შემოტევა ცის წყურვილების.