გწამდეს, ვერ ვიქნები კარგად, ფიქრებს სინანულით მივსებ... ისევ გპოულობ და გკარგავ, გკარგავ და გპოულობ ისევ...
სევდა ჩაეღვარათ რითმებს, წვიმაც სევდიანად შრება... რჩებათ ტკივილები თითებს, თითებს ტკივილები რჩებათ.
სულზე გადავიმტვრევ დარდებს, ცრემლებს ჩამოვიკრეფ ციდან... მცივა, მარტო ვარ და ისევ, ისევ მარტო ვარ და მცივა.
პირველ გაწვიმების ფერად, პირველ გაწვიმების მსგავსად, გკარგავ, გპოულობ და გხედავ, გხედავ, გპოულობ და გკარგავ.
გწერ და ყველაფერი ცუდად, ანდაც უარესად არის... მაცლის ხასიათი სუნთქვას, სუნთქვას ხასიათი მაცლის.
სევდა ჩაეღვარათ რითმებს, ცრემლიც სევდიანად შრება... რჩებათ ტკივილები თითებს, თითებს ტკივილები რჩებათ.
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
1. მგონი ყველა სტროფს ასე ერთნაირი სტილი არ მოუხდა. შესაძლაო იმიტომ რომ რაიმეს განმეორება არ მიყვარს უიშვიათესი გამონაკლისის გარდა. ერთი ათი წლის წინ მომეწონებოდა ნაწერი, ალბათ, მაგრამ ახლა მხოლოდ წერის პოტენციალი მომწონს. ბევრი სევდა მომხვდა თვალში და ყურისთვის უფრო მტკივნეულია. წარმატებები. მგონი ყველა სტროფს ასე ერთნაირი სტილი არ მოუხდა. შესაძლაო იმიტომ რომ რაიმეს განმეორება არ მიყვარს უიშვიათესი გამონაკლისის გარდა. ერთი ათი წლის წინ მომეწონებოდა ნაწერი, ალბათ, მაგრამ ახლა მხოლოდ წერის პოტენციალი მომწონს. ბევრი სევდა მომხვდა თვალში და ყურისთვის უფრო მტკივნეულია. წარმატებები.
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|