ოთარ, ნუ მიწყენ, მაგრამ შენი მოსაზრება იმდენად ზოგადი და ბანალურია, რომ მასეთი შეხედულებებით და მიდგომებით ძალიან გაგიჭირდება ოჯახის შექმნა.

ილია ჭავჭავაძეს ეშლებოდა რამე, როცა გარიგებით შექმნილი იდეალური ოჯახი დაგვიხატა, რომელსაც სხვათაშორის უშვილობის პრობლემა ჰქონდა თუ სამეფო ოჯახები ოჯახები არაა (და არ იყო), რომელთა უმრავლესობაც ლამის მათემატიკური გათვლებით იქმნება (და იქმნებოდა) და რამდენი შედგა მარადიულად და ბედნიერად?! ღმერთმა მაპატიოს, კადნიერებად არ მინდა ჩამეთვალოს, მაგრამ ღვთისმშობელს, რომელსაც ქალწულების აღთქმა ჰქონდა დადებული და კაცზე, როგორც მამაკაცზე  არც კი უფიქრია, "უსიყვარულოდ" რომ მიათხოვეს იოსებს, მარადიული, უბედნიერესი და საღმრთო ოჯახი არ გამოდგა თუ რა?! :)

ამით მე იმის თქმა მინდა, რომ სიყვარული  პიროვნული მონაპოვარია, რომელიც საკმარისია ცოლ-ქმრიდან (ორიდან) თუნდაც ერთ-ერთმა მოიპოვოს, რომ ოჯახის სტაბილურობა, მარადიულობა და ბედნიერებაც კი გარანტირებული იყოს.

ოჯახის შესაქმნელად კი მხოლოდ მოწონებაც საკმარისია, სხვა ზემოთ ჩამოთვლილ წინაპირობებთან ერთად და თუკი ორივე მხარე აცნობიერებს, რომ სიყვარული მიზანია, რომელიც თანაცხოვრებაში უნდა იქნეს მიღწეული, მაშინ მხოლოდ ისინი კი არა, მათ გარშემოც ყველა ბედნიერი იქნება.

მონასტერში წასვლას რაც შეეხება, თუკი მონასტერში წასვლა და ღმერთთან მუდმივი ყოფნა ჰაერის ჩასუნთქვასავით მნიშვნელოვანი არ იქნება შენთვის და მხოლოდ მას მერე "ალბათ" მოგეპერსპექტივება, თუკი "სიყვარულში არ გაგიმართლებს", მაშინ ეგ არც უნდა გაიფიქრო, რადგან უეჭველად თავს დაიღუპავ.

სხვა მხრივ წარმატებებს გისურვებ ამ ფრიად მნიშვნელოვან საქმეში, რომელიც რაღაცეების დათმობასა და მოთმინებაზეა დამოკიდებული

გათხოვებასთან, ცოლის მოყვანასთან და საერთოდ დაოჯახებასთან დაკავშირებით მე ჩემი მოსაზრება მაქვს:

მიმაჩნია, რომ გოგო უსიყვარულოდ არ უნდა გათხოვდეს და ბიჭმა უსიყვარულოდ ცოლი არ უნდა მოიყვანოს, რადგან უსიყვარულოდ და ანგარებით შექმნილი ოჯახი მალევე ინგრევა, მხოლოდ ერთგულებითა და სიყვარულით შექმნილი ოჯახი არის მარადიული, ბედნიერების საწინდარი!

რაინდად კაცი მიმაჩნია, რომელიც თავისი მეუღლის ერთგულია და სხვა ქალებს სხვა თვალით არასდროს შეხედავს, რომელიც ოჯახის სიწმინდეს სიკვდილამდე პირწმინდად დაიცავს და  ,  ,,საყვარელს“ არასოდეს გაიჩენს, რაინდია ის კაცი, რომელიც თავის მეუღლეს იმ შემთხვევაშიც არ მიატოვებს, თუ მისგან შვილი არ ეყოლა.

ერთმა ჭკვიანმა ქართველმა კაცმა თქვა: ,,თუ ცოლს მხოლოდ იმიტომ შორდები, რომ შვილი არ გყავს, მიუტევებელ ცოდვას სჩადიხარო“. არ შემიძლია არ დავეთანხმო ამ სიტყვების ავტორს.

ერთმა ადამიანმა მითხრა:  ,,სიყვარულში თუ არ გაგიმართლებს, რას მოიმოქმედებო“. ცუდს არაფერს მოვიმოქმედებ, ალბათ მონასტერში წავალ, თუმცა ყველაფერი უფლის ნებაა.

არასოდეს დაოჯახდეთ უსიყვარულოდ, მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულით შექმენით ოჯახი და თქვენს მეუღლესთან ერთად გაიზიარეთ ჭირიცა და სიხარულიც, ღმერთს ასეთები უყვარს.

პატივისცემით, მარად თქვენი კეთილისმსურველი – ოთარ რურუა