"Равнодушие"

Равнодушие врезалось в мысли. Так искренне...
Слова стали по-честному чистыми. Наконец-то.
Наигрались мы в чувства. Живём числами.
Скитались бессмысленно от пристани к пристани...
Были мыслями близкие, а сейчас далеки
как две разноклиматные страны.
На две стороны изысканно грубы и завистливы.
Весна умчалась так быстро, что не успели обняться мы.
Хотя бы мысленно...
А в чем всё же была наша истина, скажи? Мы так пусты.
Просты снова, из-за случайного слова готовы
Сжечь целые годы...
Мы с тобой «борцы за свободу»...
Я тебя ненавижу. А ты?
Эти чувства так странно просты...
И, скорее, всецело пусты.
Равнодушие врезалось в мысли. Так искренне.


== გულგრილობა ==
დღეს, გულგრილობა ჩამისახლდა აზრში,- გულწრფელი
და როგორც იქნა გამჭირვალე გახდა სიტყვები.
მოგვბეზრდა გრძნობით თამაშები. ვცხოვრობთ რიცხვებით.
ვეხეტებოდით და ვერც ვნახეთ ნავსაყუდელი.
რა სიახლოვე გვქონდა ფიქრით...ახლა ვართ შორი,
როგორც სხვადასხვა კლიმატური ქვეყანა, მხარე, -
თან, ორივემხრივ დახვეწილად უხეში, მწყრალი.
ეჰ, თუნდაც ფიქრით ჩახუტებაც ვერ მოვასწარით
ისე გავიდა ეს გაზაფხული.

და მაინც, რაში იყო სიმართლე ჩვენი,-
უბრალო სიტყვამ, გასროლილმა, შეიძლო თუკი
იმ წლების ქცევა ნაცარ-ტუტად.

„თავისუფლების მებრძოლნი“ ვართ...
და მე შენ მძულხარ...
შენ? შენ რად დუმხარ?
რა უცნაურად უბრალოა, დღეს, ეს გრძნობები
და ცარიელი -
გულგრილობა თუ ჩამისახლდა აზრებში, ფიქრში
მთელი სიწრფელით.