ჩემი გზა შენ ხარ, როგორც კეთილი ცხოვრება, - გზა, სადაც ჩვენი დაფნა აფენია, სადაც ყოველივე შენი თვალებისა და გულის სინორჩეზე მეტყველებენ, - გზა, რომელსაც მზეზე ნაზი მზე დაჰნათი. ჩვენ მგზავრები ვართ ერთმანეთში, თუმცა შენ მე სივრცეში წარმომიდგენიხარ, ჩემსა და სიკეთეზე მაღლა, სადაც ფერიები გეფერებიან , როგორც ჩემს მოფერებას და ასე ამოდის მზე.

                                                                                                                                                                              ავტორი: მუხრან აბაშიძე