უილიამ  შექსპირი  -  სონეტი CXXIX (129) - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

ვნება სულს ფლანგავს და ძნელია თავის დაღწევა
მისგან, როცა ჟინს ისრულებენ, ხოლო მანამდე
მოთარეშეა აღტყინება და მისაღწევად
ველურ მიზნების არ თაკილობს ცოდვას თანამდევს.

მძულვარება ცვლის მონიჭებულ სიამოვნებას,
როცა საწადელს აისრულებს ჟინის განმცადი,
სატყუარად თვლის მგზნებარებას, რომლის მონება
განუკურნელი სახადია შეურაცხადის.

ჭკუაშეშლილი  მსხვერპლი თუკი ეთაყვანება,
მზადყოფნაშია განუხრელად ურცხვი ზორვისთვის,
ნეტარებაა განცდისას და შემდეგ - ვაება,
სიხარულია ჯერ და მერე - ძილისშორისი.

თუმც ყველამ უწყის განსაცდელი სულის შემცდენი -
ბევრს სურს სამოთხე, ჯოჯოხეთში  კაცთა შემდენი.

15 მაისი, 2022 წ.


William Shakespeare – Sonnet CXXIX (129)

The expense of spirit in a waste of shame
Is lust in action; and till action, lust
Is perjured, murderous, bloody, full of blame,
Savage, extreme, rude, cruel, not to trust,

Enjoy'd no sooner but despised straight,
Past reason hunted, and no sooner had
Past reason hated, as a swallow'd bait
On purpose laid to make the taker mad;

Mad in pursuit and in possession so;
Had, having, and in quest to have, extreme;
A bliss in proof, and proved, a very woe;
Before, a joy proposed; behind, a dream.

All this the world well knows; yet none knows well
To shun the heaven that leads men to this hell.


Sonnet 129: Translation to modern English

Squandering vital energy in a wasteland of moral decay is what satisfying one’s lust amounts to. And in the anticipation of it lust makes one dishonest, murderous, violent, blameworthy, savage, extreme, rude and not to be trusted. As soon as its goal has been achieved one despises it. It’s hunted beyond reason and as soon as it’s had it’s hated beyond reason, like an irresistible bait put in front of one on purpose to make the taker mad. One is crazy in the pursuit of sex, and during sex too: having had it, having it and hunting for it one goes to extremes. It’s blissful while it’s happening and a true sorrow afterwards – before an anticipated joy, afterwards nothing but a dream. Everyone knows this very well, yet no-one knows it well enough to avoid the heaven that leads men to this hell.


Подстрочный перевод А.Шаракшане

Растрата духа в пустыне стыда —
вот что такое похоть осуществляемая, а до того похоть
лжива, убийственна, кровава, полна вины,
дика, не знает меры, груба, жестока, ненадежна;

доставляет наслаждение, которое сразу сменяется презрением,
за которым безрассудно охотятся, а как только получают,
безрассудно ненавидят его как проглоченную приманку,
намеренно выставленную, чтобы свести с ума того, кто попадется;

она безумна и в домогательстве, и в обладании;
удовлетворенная, удовлетворяемая и ищущая удовлетворения — всегда чрезмерна;
когда ее испытывают — блажество, а испытали — сама скорбь;
до того — обещание радости, после — всего лишь сон.

Все это мир хорошо знает, но никто не знает,
как избежать этих небес, которые ведут людей [мужчин] в ад.