არ ვიცი რა ვთქვა, მუნჯდება ენა,
თუმც მდიდარი მაქვს სიტყვის მარაგი...
რომ მოგცეს ძალა, ამას ვთხოვ ზენას,
ცრემლით ირწყვება ჩვენი ალაგი.

უნდა იცოცხლო დიდხანს ღვთის ნებით,
ღმერთთან გაფრენილ შვილის სულისთვის...
ლოცვით გავფანტოთ შავი ნისლები
გულწრფელ მოყვასთა სიყვარულისთვის.

თუკი არსებობს ქვეყნად ნუგეში,
ეგ სტრიქონები ნუგეშად გქონდეს...
ვართ გაზრდილები მიწის უბეში,
რომ საქართველო გულით დაგვქონდეს.

არ მსურს იმქვეყნად ისე წავიდე,
ჩვენი ქვეყანა ვერ ვნახო მთელი...
მეამაყება კიდევ და კიდევ
ის, რომ ორთავეს გვქვია - ქართველი.

ოთარ რურუა

2022 წლის 30 მაისი