გემის ღუზასავით ჩავეშვი უფსკრულში,
ლამაზ მოგონებებს ტალახით ვიწმინდავ.
სიცოცხლეს ნუ მპირდები,არ მერგო სამოთხე,
ცოდვით დამძიმებულ სულს ვღაფავ დილიდან.

ალბათ გავჩერდები სამოთხის საზღვარზე,
განაჩენს გამომიტანს მეზვერე ღმერთების.
ცოდვებს ავიკეცავ პერანგის სახელოზე,
გაწურულ გულს ისევ გაუვა წვეთები.

გარინდულ წყვდიადში შევაღებ კარიბჭეს,
სულის გადარჩენა გულწრფელად მომინდა.
უფალო,შეიწყალე ეს შვილი უძღები,
ხომ ხედავ ცოდვილი,სულ ხოხვით მოვიდა...