შენ შვლის ნუკრივით ან მთის შველივით
უცოდველი და მშვენიერი ხარ,
ვით ქანდაკება გამოკვეთილი,
ისე მიზიდავს მოყვასს შენი ხმა.

მინდა ვიმღეროთ ისეთი რამე,
რომ გაგვიჩინოს ცეცხლი გულებში...
მაოცებ, როგორც ზღვა მოკამკამე,
ხარ საოცარი, როგორც ნუგეში.

თუ მნახავ მწყურვალს, ნუ დამზარდები,
პეშვებით მასვი წყალი მოკეთეს...
ლექსებს კვლავ დავწერ გულისნადების,
ბეჩავს მარჯვენა თუ არ მომკვეთეს!