ჩიტი დაატყვევეს,
ჩასვეს გალიაში.
გულსაც ასეთივე
ბედი ეწვია,
რატომ აღარ გალობ,
რატომ აღარ ხარობ,
მუდამ მოჭიკჭიკე
ჩიტო, "მზეწვია"?
შენი ხმა აღარ ესმის
არც მთას,აღარც მდელოს.
აღარც უგალობებ ჩვენს
ტკბილ საქართველოს.
ჩუმი სიყვარული
გულში ჩაგიდია.
ერთგულება კიდევ
ფრთებზე გაგიდია.
გასაფრენი ფრთები
მოგამტვრიეს,
გული მოგიკლეს
და ცრემლიც დაგაფრქვიეს.
იმედს ნუ დაკარგავ!
მოვა ანგელოზი.
თავისი თბილი ხმით
ბორკილებს დაამსხვრევს!
და შენ გაფრინდები!