რატომ გეგონა, რომ ბედი
შენ აგირჩევდა ზღვა ხალხში
და იცხოვრებდი სუმბუქად,
როგორც ცხოვრობენ ზღაპარში?
--
თუ მოჟუჟუნებს წვიმა ჟუჟუნა,
თვალებჟუჟუნა ტირის ჟუჟუნა.
--

ნუ გავყიდით საქართველოს
მიწა-მიწა, მამულ-მამულ!
ისევ ქართველს შევუნახოთ
ყმაწვილ-ყმაწვილ, ასულ-ასულ!
--

ცრუპენტელა რამდენს ბედავს,
დადის და სიცრუეს პენტავს.
--

ვფიქრობ და ვეჭვობ ისევ და ისევ,
სწორად გავიგეთ, რა გვითხრა ქრისტემ?
--

ჩვენი თაობის მრავალი
წავიდა, აქ აღარ არი ...
ხომ, თითქოს, კარგი უნდოდათ,
რა ცუდად შემოუბრუნდათ.
--

მკაცრი და ცივია ზღვა ჩრდილოეთის,
ნაპირზე ხალხია მილეთ-მოლეთის.
--

საღამო იყო,
ცვიოდა ფიფქი,
ყეფდა მურია,
ლამპიონივით ბჟუტავდა მთვარე,
ვიღაცის ღიღინს  ახშობდა ყეფა,
მოჭრიალებდა მარხილი გზაზე.
სიმშვიდე იყო,
ბუნებით ტკბობა ...
--

ის აღარ არის და მის წიგნებზე მტვერია მსგავსი უსქელეს ლიბრის,
სხვა ქალი, წყნარი, ეხება მის წიგნს „ხელი გაუშვი“ - ყვირის Ex-Libris.
--

ვინ არის სხარტი მელექსე,
ან ვის ვუწოდებთ კარგ პოეტს?
ვისი რითმებიც მღერიან,
თან აკეთებენ პირუეტს.
--

დროებითია ყველაფერი, დროებითია
და ეს ცხოვრებაც მშვენიერი მხოლოდ მითია.
--

სულით შერწყმაა სიყვარული, არა სხეულით,
თუმც, როცა გიყვარს, შეერწყმები სხეულს სხეულით.
--

ჭიკჭიკებს ჩიტი,
მასზე უკეთესს ვერაფერს იტყვი...
--

ვინ რას წერს და ვინ რას წერს,
უტრიალებს ყველა წრეს.
--

შენ არ გიყვარდა ის ქალი,
სანამ ის შენთვის იბრძოდა.
როცა წავიდა, სხვას გაჰყვა.
მაშინ იგრძენი, რას გრძნობდა.
--

თუ სიყვარული გულით არ დაგაქვს,
მაშ საამაყო, ნეტავ, რაღა გაქვს?
--

ფიქრობდი, ყველას თუ გავაცურებ,
მოვწველი მუდამ მე ოქროს ცურებს.
გავიწყდებოდა განგების ნება,
რაც არ გერგება, არ შეგერგება.
--



მზია თვალაბეიშვილი
დაწერილია სხვადასხვა დროს.