ანა ახმატოვა - მუზა

როს ღამით მისი მოსვლა მინდება,
სიცოცხლე ბეწვზე ჰკიდია - ძვირი,
რაა თავდახსნა, სიყრმე, დიდება
სტუმართან, ვისაც უპყრია სტვირი?!

მოდის და რიდეს იხსნის ნახმობი,
გამომცდელ თვალით შემცქერის დიდხანს,
„დანტეს ჯოჯოხეთს შენ კარნახობდი?“
ვეკითხები და კვერს მიკრავს: „დიახ!“

15 ივლისი, ვლაქერნობა, 2024 წ.


Анна Ахматова – Муза

Когда я ночью жду ее прихода,
Жизнь, кажется, висит на волоске.
Что почести, что юность, что свобода
Пред милой гостьей с дудочкой в руке.

И вот вошла. Откинув покрывало,
Внимательно взглянула на меня.
Ей говорю: "Ты ль Данту диктовала
Страницы Ада?" Отвечает: "Я".

1924