ანა ახმატოვა - მითხრა, რაყიფი არავინ მივის

მითხრა, რაყიფი არავინ მივის,
ზეცის იერი მშვენის ქველური,
ვარ ვით ზამთრის მზის ნუგეშის სხივი,
მშობლიურ ქვეყნის მღერა ველური.

როცა მოვკვდები, არ მიგლოვს ტანჯვით,
„აღდექ!“ -  არ მეტყვის თავაუღებლად,
მაგრამ მიხვდება, ვერ ცოცხლობს ტანი
უმზეოდ, ხოლო სული - უმღერლად.

... მანამდე, ახლა?

6 აგვისტო, 2024 წ.


Анна Ахматова -  Сказал, что у меня соперниц нет

Сказал, что у меня соперниц нет.
Я для него не женщина земная,
А солнца зимнего утешный свет
И песня дикая родного края.

Когда умру, не станет он грустить,
Не крикнет, обезумевши: «Воскресни!» —
Но вдруг поймет, что невозможно жить
Без солнца телу и душе без песни.

…А что теперь?


1921 г.