ათი წლის შემდეგ ჩვენ ისევ შევხვდით                                                                                                          ისევ სიჩუმე, ტკივილი.  ერთობ                                                                                                    რამდენი რამე  ძვირფასო -ვერ ვთქვი                                                                                                          მოგონებებს კი მე დღემდე ვერ ვთმობ                                                                                                          თუმც არ გეძახი- შენ იცი ღმერთო  როგორ მიყვარდა.
**************************                                                                                                                                  ...და იმ დღეს  ოცნება ხელებში ჩაგვაკვდა ...                                                                                            ..და ითმენს ეს გული განაჩენს ჩვენსმიერს,                                                                                              და ვუშვებთ ერთმანეთს ტკივილის ამარა.....                                                                                        ნაცვლად რომ ერთმანეთი გვყოლოდა ბედნიერი.