ასე ვარ ხოლმე
ანუ ცუდად, რაღაცნაირად,
ზოგჯერ ისეთიც მენატრები
როგორ გიამბო.
ძალა არ მყოფნის მოსაყოლად,
გაშრა ჰაერი,
მიწაზე სადაც
ბოთლიანი დავხეტიალობ.

შენს ფანჯარასთან
ვინღა ითვლის ციცინათელებს,
ჩვენი ბავშვობა
ჩაიკარგა ძველ დღიურებში.
პოეტის თვალებს
სიცხიანს და ღამენათენებს,
არდაბრუნების სინანული ალბათ სულ შეშლის....

ასე ვარ ხოლმე,
(საშინლად და უარესადაც)
(დროც ისეთია
სულ არ მაქვს და თავზე საყრელიც).
მსურდა პოეტის სიყვარული გამოგეცადა
მაგრამ ვით თოვა გადაიღე
აღარ ამყევი..


როცა ერთ გულში ვეტეოდით:
მე შენ და
ღმერთი....