მოჩუქურთმებული კარი გაიღო. ბორძიკით ჯერ მარცხენა, შემდეგ კი მარჯვენა ფეხი შევდგი და ქრონიკულადვე მარცხენა ხელი წამოვწიე. კიდევ კარგი, გამახსენდა... მარჯვენა ხელით გადავიწერე პირჯვარი სასწრაფოდ. წითელ ხალიჩაბილიკზე განვაგრძე გზა და ხის დასასვენებელთან შევჩერდი ისევე, როგორც ეს გზა ბილიკი ჩერდებოდა. დასასვენებელზე ხატი იდო. რამდენი რამის თქმა მინდოდა ჩემო ვარდისფერო ოცნებავ და როგორ მინდოდა შენ აღმოგეჩინე, როგორც ლამაზი ქალი და არა, როგორც, მხოლოდ საჭირო.
    პერფექციონისტმა ყველაფერი მე გამოვიგონე იდეალური სიუჟეტით: თქვენ, ბატონებო, როგორც იდეალური მხატვრები, მაგრამ ეს მხატვრობა სულაც არ ყოფილა მხატვრობა, იყო უფრო სილაღე და სულიერი თავისუფლება.
    მე გამოგიგონეთ და ფერებიც მე დაგაბრალეთ. ფერიცვალებას შეიცვალეთ ფერები ჩემთვის, რადგან, აღმოვაჩინე, რომ ღმერთის ადგილი დაკავებულია. გილოცავთ.