გათენდა ისევ,გაიღვიძა  ნაღველმა თვალში,
წამწამებს მიღმა ბრძოლა უკვე მოჰბეზრებია.
გათელილ ფიქრებს გაახუნებს მუდმივი გვალვა,
ვეჩვევი,რა ვქნა,ჩემს ტკივილს ხომ ეფერებიან.

მასწავლეთ გავძლო,ან შევკაზმო ოცნების რაში,
,,წუთი''-თ ,,სოფელში''შევირბინე,აქაც მელიან.
ნუ დამაყოვნებთ,ნუ გამწირავთ ჩამაგდოთ ლაფში,
ჩასვლა ადვილი,ამოსვლა კი ძლიერ ძნელია.

მგესლავს ფიქრები,დაიბურა ცა და გონება,
გაბმულ სიმებზე გაიჟღერა ნანატრმა ნოტმა.
მინორი მწუხრის აითვისა უცბათ მაჟორმა,
ბაქანს მოადგა ელმავალი და ორთქლით მოსთქვამს.

გაბნეულ სიტყვებს ვკრიფავ პეშვით შენთვის სათქმელად,
გამექცა მუზაც,სინათლიდან ჩაინთქა ბნელში.
ერთი ,,წუთი''-თ ვარ ამ ,,სოფელში'' არა მაქვს ბინა,
წლებს ვყლაპავ წამად და ბურთივით მეჩრება ყელში.

სასწაულს ველი,გული ისევ ფეთქავს უტიფრად,
სისხლის ღრიალი გამამხნევებს აბნეულს წლებში.
ნუ დამაჩქარებთ გადავიფიქრე,წასვლა არ მინდა,
უნდა გავტეხო,დავამტვრიო ცხოვრება ძვლებში.