ვუძღვნი ჩემს თავს
მე ვარ ლტოლვილი,ჩეჩენი
და ალბათ ცოტა რეგვენიც,
რომ მაგ თბილ ხელებს ვნებდები,
თან მეშინია გველების...
შენი ვალი მაქვს ნეკნების,
ხოდა მაგიტომ გეხვევი..
ჩვენ ვიძირებით ვერლენში
ან ამ ჩემ შავ-თეთრ ლექსებში.
მუხლებზე ვდგები ვედრებით
გზად მომავალი მწყემსების ...
(მე გალაქტიონს ვედრები?!
არა უბრალოდ ვნებდები).
თუ მზის ამოსვლას ვერ ვხვდები,
მაშინ უგვანოდ ვბერდები.
თუ არსად ჩანან მწყემსები
და თუ მასაში ვერევი
და თუ დავკარგე ფესვები
სწორედ მაშინ ვარ რეგვენი!