ოცნება მქონდა მეფრინა...
მქონოდა არწივის ფრთები...
და არ მინდიდა მეტირა..
გამხუნებოდა ფერი....
მინდოდა მეთქვა ამაყად:
-მთაში ავიდგი ფეხი...
"ცხრაწყარო" გადავიარე...
გზაში ირემსაც შევხვდი...
მინდოდა ძლიერ მეყვირა...
და ამ ყვირილს ხმაზე-
მინდოდა გაგღვიძებოდა...
მოგნატრებოდი ძალზედ.
გულიდან ნაღველს ეხეთქა...
წამოსულიყო წვიმად...
მდინარედქცეულს -
              ნამდვილად
მოგჩვენებოდი გმირად!
მე მინდა, რომ ჩემს
                სამშობლოს-
მზე დაჰნათოდეს ციდან...
აყვავებული წალკოტი
პატარებისთვის მინდა...
გაგიკვირდებათ-ოცნებას
გახუნებია ფრთები...
აღარც ღიმილი უხდება...
უიმედობაც მღერის...
თუ ივაჟკაცებ ქართველო!
თუ მომანატრებ ლოდინს!
და შეაჩერებ ამ ქვეყნად
ვერაგი მტერის ბოგინს...
-მაშინ ოცნება ახდება...
გაკაშკაშდება მთვარე...
განგაში აღარ ატყდება...
-გამობრწყინდება მალე...