სავსებით ნორმალური,  სევდით გაჯერებული და  ცოტა ნოსტალგიურიც...(ტროლეიბუსი მაქვს მხედველობაში):)))
...5

კარგიააა

:) ყავაში სევდაა..
კარგი სეხნია ხარ :)

და წრიალებს ჩემი წვრილი ნერვი
სამსახური-სახლის წყვეტილ ხაზზე,
ვარ დაღლილი, ვარ მაღალი წნევით
და ვმუშაობ, გეგონება გაზზე.

ნეტა იცოდე როგორ მესმის შენი :) :) 

მომწონს!

მე მართლა ვეღარ გავუძელი ''სამსახურის წნეხებს'' და:D

კარგად წერ, ქეთ!

კარგია

555

ვარ დაღლილი... მეც ... :)

ძალიან კარგი ქეთი ხარ შენ :-*

ხო იმო ძია, რიტმის გამო მომაგონდა :)

ქეთი, ლექსი მომეწონა :)


დიდი ქალაქის სწრაფი რიტმები მომწონს რატომღაც  ,,  :)


მშვიდობიანი დღე :)








პატივისცემით,
განდი.
არწივი.

რიტმი  აქვთ  საერთო  მხოლოდ  ამ  და  ლევანას  ლექსებს.  ორივე  კარგია.  ურბანისტული  პოეზიის  ტიპიური  ნიმუშია,  ძნელია  ამ  თემაზე  პოეზიის  მაღალი  შედევრების  შექმნა,  რადგან  ადამიანი  უფლისა  და  ბუნების  პირმშოა,  ხოლო  ურბანიზზმი  -  ადამიანების  მიერ  შექმნილი  უზარმაზარი  ,,ობშეჟიტიეს”
მტვერსა  და  აურზაურში  წარმოქმნილი  მიმდინარეობა,  რომელიც  ტროლეიბუსის
მსგავსად  ვერც  გაეჯიბრება  და  ვერც  გადაასწრებს  მეორე  ტროლეიბუსს...
ბუნებისა  და  ბუნებრიობისაკენ  უფრო  მეტად  გვიბიძგებს  და  მოგვიწოდებს 
ასეთი  ლექსები,  რადგან  -  სადაც  არა  სჯობს,  გაცლა  სჯობს!..

მოგესალმები  და  წარმატებებს  გისურვებ!

გადავიკითხავ :)

ლევან ალავერდაშვილი :)

აქ ლევანას ნიკით დებს

:)  კარგია

უუუულამაზესია!
შენადა ლევანი ვინაა?

დამიბრუნეთ!...

ეხლა უფრო ვეცოდები ღამეს,
პირველია და დაიწყო ორი,
ახლოსა ვგრძნობ სინანულის წამებს,
სიხარულის წამებია შორი.
ეხლა ჩემთან განშორება სახლობს
და ლოგინი ცივ სამარედ იქცა,
წუხელ  ვგრძნობდი ზეცა იყო ახლოს,
ეხლა უფრო ახლოსაა მიწა.
ეხლა აზრი გაგიჟებას ითხოვს,
ლანდი მეფობს აქაცა და იქაც,
მეჩვენება ვიღაც ელის სითბოს,
კიბეებზე ამოვიდა ვიღაც...
და ეს ღამე უძილობას მისევს,
გული კვნესის მოვსებული გესლით,
სიყვარული დამიბრუნეთ ისევ!
დამიბრუნეთ!
დამიბრუნეთ!
გესმით?!


რატომღაც ლევანას ეს ლექსი გამახსენდა :)

ტროლეიბუსი გამახსენდა :)) კარგია საოცრად მსუბუქი და ჰაეროვანი :) 5555555

ვიღაც მგზავრი - რაღაც სევდა მიპყრობს...
ტროლეიბუსს ჩამოუწყდა მკლავი,
გუშინ უფრო გრილი დილა იყო,
მივდივარ და რაზე ვფიქრობ, რავი...

...


:):)

ვწელავ დილას, მეზარება ყავაც,
ვეღარ ვუძლებ სამსახურის წნეხებს. - მერე რას იკლავ თავს,წამოდი :-P +2 ;;)

კონდუქტორ ნე სპიშიიიი
კონდუქტორ პანიმაიიი

აი ძაან ვიხალისეეეე :D

მადლობ ყველას :)

ვიღაც მგზავრი - რაღაც სევდა მიპყრობს...

რა მეტია - ხმაური თუ მტვერი,
ჰაერია, თუ დრო არის მავნე.

ხალისს და გაძლებას გისურვებთ..

მიყვარხარ!!!!!!!!! :)

კონდუქტორ ნე სპიშიიიი
კონდუქტორ პანიმაიიი:))

ახლა გამახსენდა იგივე თემაზე 10 წლის წინ დაწერილი:

დღესაც ავდგები დილით,
თმააბურძგნილი, ცხელი.
ვიწყებ ამინდზე ჩივილს,
ქარი ჩემს ქუჩას სწყევლის.

დღესაც მზადებას ვიწყებ,
საუზმედ _ ცხელი ყავა,
ისევ რთული დღე მიწევს,
ისევ სახლიდან გავალ.

ტრამვაი ძველი, ვატმანს
საჭესთან თითქოს სძინავს,
გაჭრის ქარების აღმართს,
არწევს მგზავრების ჩიჩაყვს.

რომ ნაწილი ვარ ხალხის _
ბევრის, ეს გრძნობა მახრჩობს...
მაინც ვერევით ქალაქს,
მე _ მრავალი და მარტო....

მოკლედ ეს თემა არ მტოვებს მე :D

მაგაარი ხარ!

:)
ტროლეიბუსი კაი როჟაა:)