29. ძალიან ლამაზია და ეტყობა რომ მგრძნობიარე ავტორის ნაწერია :)
ძალიან ლამაზია და ეტყობა რომ მგრძნობიარე ავტორის ნაწერია :)
28. გამოჩნდი, ქეთი...
შენი მშვიდი მღელვარება აკლია აქაურობას. გამოჩნდი, ქეთი...
შენი მშვიდი მღელვარება აკლია აქაურობას.
26. სადა ხარ?...მომენატრა შენი სერიოზულობა. სადა ხარ?...მომენატრა შენი სერიოზულობა.
24. როგორ მინდა ერთხელ გემრიელად შევხვდეთ :) როგორ მინდა ერთხელ გემრიელად შევხვდეთ :)
23. ქეთი, ჩემო კარგო, გუშინ ვერის სასაფლაოზე ვიყავი, ქარიანი საღამო იყო და ხეებს ფოთლები დააყრევინა. ეკლესიასთან ერთი ბებერი აკაცია ხარობს, ყოჩაღი ხე არის, თითქოს დროს არ ეპუება, მაგრამ ზაფხულის ამ გიჟმაჟ ქარს ისიც ვერ გადაურჩა; ღეროები სულ ბღუჯა-ბღუჯად გასცვენოდა. მიწაზე მიმოპნეული მისი ფოთლები ისე ჰგავდა თმებს, მაშინათვე შენი ლექსი გამახსენდა... და ძალიან შემრცხვა. მოკლედ, ცამდე მართალი ხარ, ქეთუნია, მეკი ყველაზე ღრმა საფლავივით ბნელი და თხუნელასავით ბრუციანი. :) გკოცნი ქეთი, ჩემო კარგო, გუშინ ვერის სასაფლაოზე ვიყავი, ქარიანი საღამო იყო და ხეებს ფოთლები დააყრევინა. ეკლესიასთან ერთი ბებერი აკაცია ხარობს, ყოჩაღი ხე არის, თითქოს დროს არ ეპუება, მაგრამ ზაფხულის ამ გიჟმაჟ ქარს ისიც ვერ გადაურჩა; ღეროები სულ ბღუჯა-ბღუჯად გასცვენოდა. მიწაზე მიმოპნეული მისი ფოთლები ისე ჰგავდა თმებს, მაშინათვე შენი ლექსი გამახსენდა... და ძალიან შემრცხვა. მოკლედ, ცამდე მართალი ხარ, ქეთუნია, მეკი ყველაზე ღრმა საფლავივით ბნელი და თხუნელასავით ბრუციანი. :) გკოცნი
22. ისე, ახლა რომ გადავიკითხე "უნიჭოდ" მეც მეხამუშა ყურში... :) ისე, ახლა რომ გადავიკითხე "უნიჭოდ" მეც მეხამუშა ყურში... :)
21. არ მომწონს-. რა თავმდაბალი ხარ რატი :) არ მომწონს-. რა თავმდაბალი ხარ რატი :)
20. უჰ რამდენი დაგიწერია რატი :))) რაღაცეებში გეთანხმები, რაღაცეებში - არა: ამიხსენი რას ნიშნავს "ემოციურად აცდენილი" ? ემოცია ხომ ძალიან ინდივიდუალურია, ისევე როგორც ბუნების ჩვენეული აღქმა...შესაძლოა, შენს პოეტურ ხედვაში ტირიფის ფოთლები წააგავს თმას, ჩემი "დაკვირვებითა" და აღქმით კი ამ ლექსში ზუსტად იმ ხეზეა საუბარი, ჩემი მეგობრის სახლის წინ რომ დგას...და ეს აკაციაა!
მეც გაკოცე ბევრი ბევრი და მიხარია რომ აქ მაინც გნახე :) უჰ რამდენი დაგიწერია რატი :))) რაღაცეებში გეთანხმები, რაღაცეებში - არა: ამიხსენი რას ნიშნავს "ემოციურად აცდენილი" ? ემოცია ხომ ძალიან ინდივიდუალურია, ისევე როგორც ბუნების ჩვენეული აღქმა...შესაძლოა, შენს პოეტურ ხედვაში ტირიფის ფოთლები წააგავს თმას, ჩემი "დაკვირვებითა" და აღქმით კი ამ ლექსში ზუსტად იმ ხეზეა საუბარი, ჩემი მეგობრის სახლის წინ რომ დგას...და ეს აკაციაა!
მეც გაკოცე ბევრი ბევრი და მიხარია რომ აქ მაინც გნახე :)
19. ქეთი, ჩემო კარგო, ლიტ.გეზე შენს ლექსზე კომენტარის გაკეთეთებას შეგნებულად მოვერიდე, არ მინდა ჩემი კეთილი სიტყვების გამო ვინმეს შენი გამინუსების სურვილი აღეძრას. :) თვოთონაც მეცინება ამას რომ გეუბნები, მაგრამ ჩემი კრიტიკული კომენტარებით შესაძლოა, ვინმეს გული დავწყვიტე... შენი ”დასასრული” მომეწონა - ძალიან ფაქიზი ლექსია და, თანაც, ჩემთვის ახლობელი განწყობის მატარებელი. საერთოდ, ასეთ ლექსებში, როცა, თითქოს ადამიანის ყველაზე მგრძნობიარე შინაგან სიმებს ეხები, განსაკუთრებით მძაფრდება ყოველი სიტყვის მნიშვნელობა, მეტაფორაზე რომ არაფერი ვთქვათ. თუ ნებას მომცემ, ჩემს ერთ დაკვირვებას გაგიზიარებ: ”დგას უნიჭოდ შემოდგომა ხმელი” - ბუნების ამ მოვლენასთან, წელიწადის ამ დროსთან მიმართებაში შეფასება ”უნიჭო” ნაკლებად იმანენტური მგონია, ანუ, ისეთი ადამიანური თვისების, როგორიცაა ”უნიჭობა”, ბუნების მოვლენისთვის მიწერა, უსაფუძვლო და, და რაც მთავარია, ემოციურად აცდენილი მეჩვენება. ეს სიტყვა ბუნების გარდაუვალი კანონების, დროთა ცვალებადობის მიუღებლობაში და ფარულ აგრესიაშიც კი გამხელს, მკითხველის თვალში კი ავტორის ნიველირებას აფერხებს. ეს კი უაღრესად მნიშვნელოვანია, რადგან შენ, როგორც ავტორი, უნდა ”გაქრე” და მთლიანად შეერწყა შენივე ლექსს. წინააღმდეგ შემთხვევაში მკითხველი მას ვერ გაითავისებს, მე ვიტყოდი, ვირ ”მიითავისებს” როგორც საკუთარს და, ამის გამო, მალევე დაივიწყებს; - რადგან ადამიანს დიდხანს მხოლოდ ის ახსოვს, რაც ”საკუთარი” ჰგონია. :) თუ კიდევ მომცემ ნებას ჩემი დაკვირვება გაგიზიარო, მესამე სტროფში ”აკაციის დაცვენილი თმები” რთულად აღსაქმელი მეჩვენა და ჩემს წარმოსახვაში, თითქოს თავისით, ტირიფის ფოთლებად გადაიქცა. მე, რატომღაც, ტირიფი გაცილებით მეტად მაგონებს თმებს, ვიდრე აკაციის ბუთქუნა ფოთლები. ქეთი, სულ ესაა, რისი თქმაც მინდოდა შენთვის და თუ რამე უადგილოდ გეჩვენა, მაპატიე. დამიჯერე, რომ ყველაფერი რაც ვთქვი, მხოლოდ ლექსის ღირსებებით და შენს მიმართ მეგობრული გრძნობებით იყო გამოწვეული. გკოცნი ქეთი, ჩემო კარგო, ლიტ.გეზე შენს ლექსზე კომენტარის გაკეთეთებას შეგნებულად მოვერიდე, არ მინდა ჩემი კეთილი სიტყვების გამო ვინმეს შენი გამინუსების სურვილი აღეძრას. :) თვოთონაც მეცინება ამას რომ გეუბნები, მაგრამ ჩემი კრიტიკული კომენტარებით შესაძლოა, ვინმეს გული დავწყვიტე... შენი ”დასასრული” მომეწონა - ძალიან ფაქიზი ლექსია და, თანაც, ჩემთვის ახლობელი განწყობის მატარებელი. საერთოდ, ასეთ ლექსებში, როცა, თითქოს ადამიანის ყველაზე მგრძნობიარე შინაგან სიმებს ეხები, განსაკუთრებით მძაფრდება ყოველი სიტყვის მნიშვნელობა, მეტაფორაზე რომ არაფერი ვთქვათ. თუ ნებას მომცემ, ჩემს ერთ დაკვირვებას გაგიზიარებ: ”დგას უნიჭოდ შემოდგომა ხმელი” - ბუნების ამ მოვლენასთან, წელიწადის ამ დროსთან მიმართებაში შეფასება ”უნიჭო” ნაკლებად იმანენტური მგონია, ანუ, ისეთი ადამიანური თვისების, როგორიცაა ”უნიჭობა”, ბუნების მოვლენისთვის მიწერა, უსაფუძვლო და, და რაც მთავარია, ემოციურად აცდენილი მეჩვენება. ეს სიტყვა ბუნების გარდაუვალი კანონების, დროთა ცვალებადობის მიუღებლობაში და ფარულ აგრესიაშიც კი გამხელს, მკითხველის თვალში კი ავტორის ნიველირებას აფერხებს. ეს კი უაღრესად მნიშვნელოვანია, რადგან შენ, როგორც ავტორი, უნდა ”გაქრე” და მთლიანად შეერწყა შენივე ლექსს. წინააღმდეგ შემთხვევაში მკითხველი მას ვერ გაითავისებს, მე ვიტყოდი, ვირ ”მიითავისებს” როგორც საკუთარს და, ამის გამო, მალევე დაივიწყებს; - რადგან ადამიანს დიდხანს მხოლოდ ის ახსოვს, რაც ”საკუთარი” ჰგონია. :) თუ კიდევ მომცემ ნებას ჩემი დაკვირვება გაგიზიარო, მესამე სტროფში ”აკაციის დაცვენილი თმები” რთულად აღსაქმელი მეჩვენა და ჩემს წარმოსახვაში, თითქოს თავისით, ტირიფის ფოთლებად გადაიქცა. მე, რატომღაც, ტირიფი გაცილებით მეტად მაგონებს თმებს, ვიდრე აკაციის ბუთქუნა ფოთლები. ქეთი, სულ ესაა, რისი თქმაც მინდოდა შენთვის და თუ რამე უადგილოდ გეჩვენა, მაპატიე. დამიჯერე, რომ ყველაფერი რაც ვთქვი, მხოლოდ ლექსის ღირსებებით და შენს მიმართ მეგობრული გრძნობებით იყო გამოწვეული. გკოცნი
18. ქეთი, პირველად შემოვედი შენთან და ძალიან საინტერესო იყო, მომეწონაა :) ქეთი, პირველად შემოვედი შენთან და ძალიან საინტერესო იყო, მომეწონაა :)
17. კარგი ლექსია! :)
მოკითხვები! :) კარგი ლექსია! :)
მოკითხვები! :)
16.
შესანიშნავი ლექსია, :)
დილა მშვიდობისა, ქეთი :)
პატივისცემით,
განდი.
არწივი.
შესანიშნავი ლექსია, :)
დილა მშვიდობისა, ქეთი :)
პატივისცემით,
განდი.
არწივი.
15. დიდი მადლობა ყველას :) დიდი მადლობა ყველას :)
14. მშვენიერი ლექსია
რადგან თვალი ჩამომკიდე თვალზე;
დგას უნიჭოდ შემოდგომა ხმელი,
დაემსგავსა კალენდარი სარჩევს.
ერთმანეთი დღეს ბოლოჯერ ვნახეთ
ახლა უნდა დავივიწყოთ ხმები... ეს ძალიან მაგარი :)
დღე ქანაობს აქეთ-იქით ქარზე,
და აგროვებს გზად ფოთლების ფუთებს
მშვენიერი ლექსია
5 ქულა ულაპარაკოდ
კარგად წერ ქეთი მშვენიერი ლექსია
რადგან თვალი ჩამომკიდე თვალზე;
დგას უნიჭოდ შემოდგომა ხმელი,
დაემსგავსა კალენდარი სარჩევს.
ერთმანეთი დღეს ბოლოჯერ ვნახეთ
ახლა უნდა დავივიწყოთ ხმები... ეს ძალიან მაგარი :)
დღე ქანაობს აქეთ-იქით ქარზე,
და აგროვებს გზად ფოთლების ფუთებს
მშვენიერი ლექსია
5 ქულა ულაპარაკოდ
კარგად წერ ქეთი
13. დღე ქანაობს აქეთ-იქით ქარზე,
და აგროვებს გზად ფოთლების ფუთებს,
და კნუტივით ავედევნე გზაზე...
საყვარელი ლექსია... დღე ქანაობს აქეთ-იქით ქარზე,
და აგროვებს გზად ფოთლების ფუთებს,
და კნუტივით ავედევნე გზაზე...
საყვარელი ლექსია...
12. მომწონს თქვენი, თქვენსავით, საფუძვლიანად ამაყი ლექსები. მომწონს თქვენი, თქვენსავით, საფუძვლიანად ამაყი ლექსები.
11. ქვაფენილზე დაიწყებენ შიშინს
აკაციის დაცვენილი თმები.
ეს - ულამაზესია...
ცოტა ბოლო სტრიქონმა ვეღარ გაქაჩა!
მაინც 5... ქვაფენილზე დაიწყებენ შიშინს
აკაციის დაცვენილი თმები.
ეს - ულამაზესია...
ცოტა ბოლო სტრიქონმა ვეღარ გაქაჩა!
მაინც 5...
10. მომეწონა ! :) მომეწონა ! :)
9. კარგია ესეც, გაიხარე :) 555555 კარგია ესეც, გაიხარე :) 555555
8. კარგია ძალიან! კარგია ძალიან!
7. ქვაფენილზე დაიწყებენ შიშინს
აკაციის დაცვენილი თმები.
და კნუტივით ავედევნე გზაზე
აწ გარდაცვლილ, გაყვითლებულ მუზებს...
კარგია! 555 ქვაფენილზე დაიწყებენ შიშინს
აკაციის დაცვენილი თმები.
და კნუტივით ავედევნე გზაზე
აწ გარდაცვლილ, გაყვითლებულ მუზებს...
კარგია! 555
6. დღეს ვიქნები უსაშველოდ წრფელი,
რადგან თვალი ჩამომკიდე თვალზე;
ქვაფენილზე დაიწყებენ შიშინს
აკაციის დაცვენილი თმები.
ლამაზია დღეს ვიქნები უსაშველოდ წრფელი,
რადგან თვალი ჩამომკიდე თვალზე;
ქვაფენილზე დაიწყებენ შიშინს
აკაციის დაცვენილი თმები.
ლამაზია
5. დღე ქანაობს აქეთ-იქით ქარზე,
და აგროვებს გზად ფოთლების ფუთებს,
და კნუტივით ავედევნე გზაზე
აწ გარდაცვლილ, გაყვითლებულ მუზებს...
:):):) დღე ქანაობს აქეთ-იქით ქარზე,
და აგროვებს გზად ფოთლების ფუთებს,
და კნუტივით ავედევნე გზაზე
აწ გარდაცვლილ, გაყვითლებულ მუზებს...
:):):)
3. რა კარგი ქეთი ხარ შენ... ახლოს, ახლოს... :) რა კარგი ქეთი ხარ შენ... ახლოს, ახლოს... :)
2. თვალი ჩამომკიდე თვალზე;;) და არა მხოლოდ ეს.
მომწონს! თვალი ჩამომკიდე თვალზე;;) და არა მხოლოდ ეს.
მომწონს!
1. და კნუტივით ავედევნე გზაზე
აწ გარდაცვლილ, გაყვითლებულ მუზებს...
კარგია ;;) და კნუტივით ავედევნე გზაზე
აწ გარდაცვლილ, გაყვითლებულ მუზებს...
კარგია ;;)
|
