არაფერია თითქოს ახალი,
სიტყვა უბრალო, სუსტი რითმები,
მაგრამ ხმას დაღლილს, რაღაც იდუმალს,
გაიგებენ და გაიკვირვებენ.

მე ვარსკვლავების ჭვრეტით ვერთობი,
თქვენ ვერ შემნიშნავთ სევდით მზერიანს,
პაწაწინაა ჩემი ფერდობი
და ყვავილები ჩუმად მღერიან...