ნერვები მაქვს (დ)აწყვეტილი ღილებივით,
(გარეთ ისევ ირევიან ამინდები),
ყრუ დღეები მატარებენ გიდებივით,
ამ ერთხელაც შეძელი და გამიძელი.

ხელის გულზე ვაშოშმინებ ნებისყოფას,
ჩამონგრეულ სულში ისევ ვაგებ იმედს,
გუშინ ცა და დედამიწა ვერ მიყოფდა,
ახლა უარაფრისობა მანებივრებს.

სარკემ შვებით აირეკლა გათენება,
გადახდილი უძილობა ათბობს საწოლს,
დაღლილ მხრებზე ჩამოეყრდნო ქუჩებს მზე და
ჩემს ფანჯრებთან გულწითელა ჯერაც სახლობს.

ჯერაც, რადგან მორიგ ჯერზე გაფრინდება,
მიატოვებს საგიჟეთის ვიწრო სადგომს,
მე კი შენი მიტოვება არ მინდება,
არ მინდება, ამ კედლებში ვრჩები,
ვამბობ:

მერე რა რომ არაფერი შეიცვლება,
ფიქრებიდან მაინც ვეღარ დამიძვერი,
ოცნებებში ყველაფერი შეიძლება,
ამ ერთხელაც შეძელი და გამიძელი.