მე არ ვარ მზე და
        მე არ ვარ მთვარე...
არც ღრუბელი ვარ გათანგულ ცაზე.
მე არც წვიმა ვარ და
          არც ჰაერი...
არც უკვდავებას ვეძიები დედამიწაზე.

თოვლიც არა ვარ და
          არც ცრემლი ვარ...
არც ოცნება ვარ საშემოდგომოდ ჩამოცვენილი.
არც საფლავი ვარ, არც სიხარული
და არ ვყფოვილვარ სიყვარული გადახატული.

მე არც დრო ვარ და
          არც ყოვლისშემძლე...
არც მოგონება ფიქრით დამთბარი.
მე არც აწმყო ვარ და
          არც წარსული...
და მითუმეტეს არ ვარ კოშმარი.

მე არც კითხვა ვარ და
            არც პასუხი...
ვერ მიპოვნია ჩემი თავი ამ სამყაროში.
მე  არც სადმე მაქვს ჩემი სადგომი
          და არც საფლავი სადმე სოროში.

მე არც დღე ვარ და
          არა ვარ ღამე...
არც უფალი ვარ ურწმუნოთათვის.
არც საუნჯე ვარ მოოქროვილი და
          ისტორიაც არ ვარ ნამდვილი.         

მე არც მეფე ვარ და
            არც პოეტი...
არც მთის წყარო ვარ, წყარო ანკარა.
მე არც სიტყვა ვარ და
            არც მიზანი...
მაგრამ ვიცი ვარ, ადამიანი.