მხიბლავს შენს ალერსში მარტი ნაგიჟარი,
მიყვარს შენს თვალებში წვიმის რაფსოდია,
წუხელ კესანების გამა გავუცვალე,
მაგ თვალების ფერში, შუამავალ ნიავს.

ჰოდა, ამოფრინდეს გული ლამის არის
თავის ბუდიდან და ფეთქვა გააგრძელოს,
სადაც შენ გიპოვის დაღლილს ბოდიალით,
მერე, ნაბიჯ-ნაბიჯ ვზომოთ საქართველო.

მხიბლავს შენს ალერსში მარტი ნაგიჟარი,
აღარ გავჩუმდები, ვთქვა, რაც სათქმელია,
მინდა ერთად გვქონდეს მწუხრი და ცისკარი,
შუადღე, საღამო, ღამე, გამთენია...

მინდა ერთად შევხდეთ ზეცად ვარსკვლავების
ნთებას, ბრწყინვალებს, ქრობას, ჩასვენებას,
კოცნით ამოვაშროთ წყარო უკვდავების,
ლექსი ვაცოცხლოთ, დრო როცა გაჩერდება.

მხიბლავს შენს ალერსში მარტი ნაგიჟარი,
კალამ-კალამ ვთვალოთ სიტყვა რამდენია,
მერე ორად გავყოფ და შენც გამიყავი
სუნთქვის ყველა წამი, რაც კი დაგვრჩენია.