ნადირობაა ალბათ მიზეზი,
ჭალაში ისრით მეფის მომხმობი,
როცა შუადღე ტოტზე ისე ზის,
როგორც ბუდეზე დედა ხოხობი...

ისარს მოზიდავს მეფე ოღონდაც,
ცისკენ მიმართულს ლექსის რითმებად,
როცა შუადღე ყოველ ფოთოლთან
ხოხბის ფრთებივით გაირინდება...

თითქოს ფარ-აბჯარს ტანზე ისხამს მზე,
შეშინებული ისრის ქუხილით,
ხოლო ხოხობი ყოველ სისხამზე
ნისლიდან ჩეკავს თბილისს კრუხივით...