კალმით ხელში სანთლით ვეძებ ბნელ ადგილებს.
ალაგ-ალაგ ჩემში ჩნდება აბსურდული რეალობა.
სანთლით ხელში ბნელ ადგილებს
შიგა და შიგ ემატება გულის ცემა.

ნაპირიდან მონაქროლი სუსხიანი სევდა მესხმის,
მე კი ძველი სურათივით აქეთ-იქით დავყვები.
არც მოლოდინს არ ამართლებს ჩრდილები და
აბსურდულ რეალობას ხანდახან მე ვეცვლები.

კალმით ხელში, ხანაც სანთლით.
ყრუ კიბის ქვეშ, ზღვის ნაპირზე.
ხანაც სადღაც სიშორეში
ჩამალული ძველი გემით.

კაპიტანი ამ გემს არ ჰყავს.
არც იალქნებს აქანავებს აქეთ-იქით.
გემბანზეც კი სულ არავინ ბინადრობს
და აბსურდულ რეალობას, ოცნებებით მიაპობს.

კალმით ხელში სანთლით ვეძებ გადამალულ სამოთხეს.
აქა-იქ კი სანთლის შუქზე ჩემს ძველ სიზმრებს ვაწყდები.
ხანაც იქით, ხანაც აქეთ და
ყველაფერს სულ თავიდან ვეჩვევი.