ოხ! სიყვარულო ვერ მოვეშვი შენზე ოცნებას,
შენზე ფიქრებს, შენით ცხოვრებას.
მე, ერთი ციდა ხავსის ნაგლეჯი,
გეპოტინები, შენზე ვფქირობ და გული მტკივა.

ვერ მოვისვენე, ვერ ვიპოვე ადგილი ჩემი,
უშენოდ მიჭირს, არც შენიანად ვარ ბედნიერი.
ვეღარ გავიგე საით წავყვე მომავლის ბილიკს
შენით დასჯილი, შენზე ნაწყენი და სევდიანი.

სიკვდილიც არ მსურს, არ მსურს მე მიწა.
და არც სიცოცხლეს მაინც და მაინც ვებღაუჭები.
არ მინდა წვიმა, არც ფრენა მინდა,
თუ შენ ყოველთვის ჩემს სიზმრებში არ გამოჩნდები.

რამდენი ხანი დამტანჯავს კიდევ შენი ღვთაება,
რამდენჯერ დავღვრი სისხლნარევ ცრემლებს.
ვინ მოსთვლის რამდენს ართმევ ბედნიერებას,
ტკივილით ტანჯავ და ალკოჰოლით აჩვევ ცხოვრებას.

ოხ! სიყვარულო ვერ მოვეშვი შენზე ოცნებას,
შენზე ფიქრებს, შენით ცხოვრებას.
მე, ერთი ციდა ხავსის ნაგლეჯი,
გეპოტინები, შენზე ვფიქრობ და გული მტკივა.

თუმც კი სიტყვებით ადვილია შენ გესაუბრო,
სინამდვილეში ტყუილია, მე შენ ვერ გწვდები.
რა დამრჩენია, ისევ ისე შენზე ოცნება
ქარიშხლიანი, სიცივით სავსე გრძნეული ღამე.

ღამეს კი ვიცი, კარგად ესმის ჩემი ტკივილი,
მაგრამ ყოველთვის, როცა მინდა სულ ჩუმად მისმენს.
ოხ! სიყვარულო ვერ მოვეშვი შენზე ოცნებას,
შენზე ფიქრებს, შენით ცხოვრებას.