კვლავ მირაჟია, - ვეთხოვები ნაცნობ სილუეტს,
წინ გაუვალი ტევრებია, უკან - ქვესკნელი...
მზემ მის ნაპირთან ცხრავე თვალი ერთად მილულა
უკანასკნელად.
მოვწიე მაინც ეს ზაფხული - მძაღე თუთუნი,
ლოდინი, ქარი, უძილობა, კატაბალახა...
ქუჩაში უკვე ენკენისთვის წვიმა სლუკუნებს,
შენ კი არა ხარ...