დათვმა, მგელმა და მელამ
ტყეში, ხის ძირას, ნახეს
მონადირისგან თოფით
მოკლული დიდი ტახი.

დათვმა მგელს უთხრა: - აბა,
გაანაწილე, ახლა,
გაყოფა როგორ იცი,
როგორ სწავლობდი, ვნახავ!

- შენ ტახის თავი, როგორც
ასაკით ჩვენზე უფროსს,
მელას – ფეხები, ტანი
მე შემერგება უფრო.

ჩაიბურდღუნა დათვმა,
რისხვა შეეტყო ხმაში,
ერთი გაჰქნია ტორი
და მგელს მოარტყა ყბაში.

მოუტრიალდა მელას:
- მათემატიკას მგელი
ცუდად სწავლობდა, ალბათ,
შენ როგორ გაყოფ, გელი!

მელამ ღიმილით უთხრა:
- თავი შენ, როგორც ჭკვიანს,
ფეხებიცა და ტანიც
შენ, რადგან დათვი გქვია!

- ჰო, ბარაქალა, მელავ,
კარგად გცოდნია დათვლა!
სად ისწავლე და როდის? -
ჰკითხა მელიას დათვმა.

- დათვლა-გაყოფა სხვა დროს
არ შემეშლება, მგონი.
მგელს რომ შევხედე წეღან,
უცბად გამეხსნა გონი!