მოვასწარ..მივასწარ...
ყვითელ კუდს ავტობუსის.
ხელი დავკარ და...
კარები გაიღო.
გულამოვარდნილი ვეძგერე
დასაჯდომს... და..
ჩემი გულის ცემა ქვეყანამ გაიგო.
ამოვისუნთქე და შვება ვიგრძნი.
შემდეგ განვესვენე...
ფიქრებში წავედი...
და შემდეგ...
დამატკბო უსასრულო შარაზე
რონინმა...
ფეხით სრბოლამ და ...
ნანატრმა ლოდინმა...
და მერე...
შენ დაგეწიე კოხტა ქალბატონო.
ღიმილით უთხრობდი
"ვიღაცა" "რაღაცას"...
რამდენი სითბო და სიკეთე
ვიგრძენი...
ბაგეთი აფრქვევდი სინაზეს
-საოცარს...
ჩემო ეშხიანო,
კოხტა ქალბატონო.
სიყვარულს შესთხოვდი
ჩვენს წმინდა სალოცავს...

ეს სინამდვილეა და ლექსი ექსპრომტად...