კარგი ლექსია!!!

+2

საოცარია...

და.... რა სხვაგვარად შემაბარბაცა ახლა ამ სევდამ, ლექსით ნაშუქმა....

ჯიგარი ხარ!555555555555555!

როცა  გულგრილად  კარებს  ჩარაზავს
ბოლო  დღეც  -  ბოლო  სხივის  ჩამქრობი,
შენც  გულშივ  ჩაკლავ  ბოლო  ვარამსაც  -
სამარის  პირზეც  მიუსაფრობის...

მოკითხვა იმო ძიას...

ჭას ვეთანხმები.
გაიხარე, ძმაო და როგორც შევთანხმთით "გადაიფიქრე სიბერე, გადაიფიქრე სიკვდილი".

მძაფრად ხატავ ადამიანის უკანასკნელ წუთებს...555555

როცა  შენივე  ეჭვი  -  მკრეხელი... -
საეჭვოდ  გიქცევს  ბრძოლებს  გარდახდილს...

555 :)

2. რატომ ასე ?
რა მძიმე განწყობაა.... უიმედობა შორს!!!
ლაკი.

ეს  სონეტი  ერთერთია  ჩემი  თავისუფალი  სონეტების  წიგნის  ერთი  ციკლიდან,  სადაც  სწურედ  ადამიანის  მარტოსულობის  არახალი  თემის  ჩემებურად  გაშლა  ვცადე ...  ადამიანი  ხომ  სხვადასხვა  დროს,  სხვადასხვა  ასაკში  და  სხვადასხვა  ვითარებაში  სხვადასხვაგვარად  აღიქვამს  და  განიცდის  ყოფიერებას...  იტალიელ  პოეტს,  სალვადორო  ქვაზიმოდოს  აქვს  ასეთი  მინიმა:

თითოეული  ჩვენთაგანი
დგას  დედამიწის  შუაგულში
და  უცებ  საღამოვდება...

რაც  ადამიანის  მარტოსულობაზე  პოეტური  შესანიშნავი  მინიშნებაა,  მაგრამ  ეს  თემა  გაცილებით  ვრცელი,  ღრმა  და  მრავალწახნაგოვანია  და  იშვიათად  მეგულება  პოეტი,  რომელსაც  ამ  თემისთვის  გვერდი  აევლო...

როცა  გულგრილად  კარებს  ჩარაზავს
ბოლო  დღეც  -  ბოლო  სხივის  ჩამქრობი,
შენც  გულშივ  ჩაკლავ  ბოლო  ვარამსაც  -
სამარის  პირზეც  მიუსაფრობის...
კარგია.ისევ მომეწონა!

+2. მომწონს ასეთი სტილის ლექსები.

კარგი ლექსია!

რატომ ასე ?
რა მძიმე განწყობაა.... უიმედობა შორს!!!

სულ-ხორცის  სხვაგვარ  შერყევით
შეგაბარბაცებს  მიწის  ტრიალი...
კარგია გაზაფხული და ზაფხული ადამიანისთვის!
+2