აი, სულ ესა ვარ_
ხრიოკი ნაპირი დამშრალი მდინარის,
ვისრუტავ შენს სითბოს და ვიოკებ ხვაშიადს,
სანაცვლოდ ვერაფერს, ვერაფერს გპირდები-
ვალში ვარ...

აი, სულ ესა ვარ_
ბერწი იდეების ცრუ გენერატორი,
ფიქრების კოჰორტას ვერთქმული სიტყვებით ვაცილებ,
რამდენი მარცვალი, რითმა თუ სტრიქონი გავცვითე
და მაინც ვერ გავწვდი შენამდე მოსასვლელ მანძილებს.

აი, სულ ესა ვარ-
ულექსო პოეტი უმზეო ღამიდან,
ნაზამთრალ ღიმილებს მზითვის ყულაბაში ქარვებად ვაგროვებ
და მერე დამდნარი მზეების თაფლივით ლავიდან
გიზოგავ უვნებო და დამცხრალ ამბორებს.

გარეთ კი ქარიან, არიან თუ არა ცაზე ვარსკვლავები_
ღამეებნათევი თეთრი შროშანებით გიქარგავ ღელვიან
ნაპირებს_ წარსული გრძნობების მოჩითულ საპირედ
და მინდა იცოდე, ამ სახლში ყოველთვის, ყოველთვის გელიან!..