მე ლამაზი მეგობარი მყავდა...
                ანა კალანდაძე



იქ, სადაც ახლა შენი სახლია
დაბუდებულა ცივი სიჩუმე
და მწვანე ხვლიკი გარინდებული
უცქერის ქვაზე ამოკაწრულ
სახეს, რომელიც არაფრით არ გგავს...
ქარს მოაქვს რაღაც უცხო სურნელი –
იმქვეყნიური შენი ყოფნის დადასტურება...
იწვის სანთელი და მისი ალი
უხილავ ძაფებს აბამს ჩვენს შორის...