მაინც ქართული
დამრჩება გული.

გაიხარეთ!

იქ,ქვემოთ კომენტარებში ვნახე შენი ლექსები და ისინიც ძალიან მომეწონა

დგება ზამთარი,
გრძელ ნაბადს ისხამს,
მონადირულად
ზვერავს ხეობებს,
სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,
არამზადები
ენამზეობენ.

ყელზე შარფივით
მოიხვევს ნისლებს,
ჩანჩქერსაც იშნობს
მთა ბურსაჭირის,
რომ დაუპყრობელ
მწვერვალებს მისწვდე,
თოვლის სიწმინდე
არის საჭირო.

ვპოვებ სიკეთეს,
თავს შევაქუჩებ,
რას მერჩი, ავო,
რა შემაგულე?!
თუნდ, მიწის დარად
დაანაკუწო,
მაინც ქართული
დამრჩება გული.
 
          (ბარერმ მეასეც ჩემი იყოს;):) )

კარგია!

ტეამოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოო!

+5+5+5+5+5+5!!!!!!!! მაგარია!

დღეს ალბათ მეშვიდედ მაინც შემოვვარდი ხომ არ აღადგინა თემ ლექსებითქო და თურმე ამაოდ! :(

მრცხვენია უკვე იმდენჯერ შემოვედიი!! :-* :">

აგათა

თაკ, ანუ ხვალ პოეზიის სამ საღმოს უნდა დავესწრო?!
ნამეტანი ფუფუნება კია ჩემთვის:)


92-ე კომენტარი ვერ გავიგე.


და კიდევ ერთხელ - გმადლობთ ყველას!..

თე,აქ ისეთი ამბავი დამხვდა...არადა მე სულ სხვა რამის თქმა მინდოდა...

  ხვალ პოეზიის საღამოს ვაწყობთ ჩემთან და.......იქნებ ეხლა მაინც გვიკადრო?!!!!!

დგება ზამთარი,
გრძელ ნაბადს ისხამს,
მონადირულად
ზვერავს ხეობებს,

რომ  დაუპყრობელ
მწვერვალებს  მისწვდე,
თოვლის  სიწმინდე
არის  საჭირო.

"სიწმინდე"......  ქართველი,  ქრისტიანი  ქალის  სიწმინდეთ,  მისი  პატიოსნება,  მორიდებულობა,  მორცხვობა,  სათნოება,  კდემამოსილება  იყო    აქამდე,    არის  ახლაც  და  მომავალშიც  ასე  იქნება.


თუნდ,  მიწის  დარად
დაანაკუწო,
მაინც  ქართული
დამრჩება  გული.

ძველად  სიტყვა  ქართული,  ქრისტიანთან  იგივდებოდა,
მაინც  ქრისტიანული,  დამრჩება  გული,  არაა?
ამ  სტრიქონზე  შეკოწიწებულიო  წინ  ახსენს,  მე  კი  ვიტყოდი,  სიტყვებს  შორის  სურნელი,  აშკარად  ყალბია,  და  როცა    წერს  ადამიამი  სიმართლიდან,  ღმერთიდან  უნდა  გამოდიოდეს ,  თორემ  ვინც  წაიკითხავს,  მას  მაშინვე  იგრძნობს.
ამის  თქმა  მინდოდა,    სხვა  კი  ყველასათვის  ცნობილია.

თე სხვა გვერდზე მეგონა თავი!
სადაა ლექსები?! :((

ყელზე შარფივით
მოიხვევს ნისლებს,
:-* მოგიკითხე თეე

ყელზე შარფივით
მოიხვევს ნისლებს,


:) კარგი.

თეა, ძალიან ნიჭიერო და ჩემთვის განსაკუთრებულო პოეტო!
ღმერთმა დამიფაროს, პირადად მე, (ვინმეს და, განსაკუთრებით შენ), ოდესმე მიგითითო, გიკარნახო ან გასწავლო, თუ რა თემაზე როგორ წერო.
მე, ჩემი, ასე მგონია, მოკრძალებული, მოსაზრება გამოვთქვი შენს წინამდებარე ლექსზე და ახლაც მიმაჩნია, რომ ამ ლექსში შენი განსაკუთრებული ხმა არ ისმის, ლექსს არ ატყვია შენეული ლამაზი და გამორჩეული ხელწერა. და თუ ყოველივე ამით გული გატკინე, ბოდიში.
  ზოგიერთ კომენტატორს მინდა შევახსენო, რომ "ზედმეტი შაქარი" საშიშია. თუმცა იმაშიც დარწმუნებული ვარ, შენ ეს ყველაზე უკეთ იცი.
  ბედნიერად იყავი.

მე ვიცი რომ მაგარია, ნეტავ შემეძლოს ასეთი ექსპრომტების წერა.
მომეწონა ძალიან.

არამზადები
ენამზეობენ.

  კარგზე  კარგი  ხარ,  თეაკო!  გაბედული  და  კეთილშობილური  ნაბიჯი  იყო  ამ  ლექსების  აქ  და  ასე  ერთად  მოწოდება!  და  ამას  ის  გაიგებს,  ვისაც  ,,გულზე… საქართველო ეწვის!..''
  ყველა  ეს  ლექსი  ერთი  მხატვრული  დონისაა  ჩემთვის  და  ამ  დონეს  მ ა ღ ა ლ ი    ე რ ო ვ ნ უ ლ ი    პ ო ე ზ ი ა  ჰქვია!
  ისე  კი,  ერთხელ  მაინც  უნდა  ვთქვა  ხმამაღლა,  რომ  ვისაც  კი  ეროვნული  და  პატრიოტული  პოეზია  დიდად  არ  ეპიტნავება,  უპრიანი  იქნებოდა,  რომ  ყველას  საერთოდაც  თავი  შეეკავებინა  მსგავსი  ,,უმსგავსობების''  განხილვა-შეფასების  მისთვის  ეგზომ  არასასიამოვნო  პროცესში  ყოველნაირი  მონაწილეობისაგანაც!  აბა  რა  გამოდის,  -  ორი-სამი  საათი  უყურო  და  უსმინო  რომელიმე  ხალხური  ანსამბლის  კონცერტს,  თან  რჩევა-დარიგება  და  კრიტიკა  არ  დაიშურო  ნანახ-მოსმენილზე  და  მერე  განაცხადო:  საერთოდ  არ  მომწონს  ეროვნული  და  ხალხური  ხელოვნებაო!..  მაგრამ  აქ  საინტერესო  ისიცაა,  ეს  აზრი  როდის  ჩნდება:  კონცერტის  დაწყებამდე  თუ  მისი  დამთავრების  შემდეგ?!.
  ,, კომუნისტური  პარტიის  მანიფესტის''  როსმე  (და  საკმაოდ  დიდხანსაც!)  ერთობ  პოპულარული  შესავალი  ფრაზა    მახსენდება  ზოგჯერ  ,,რაღაცატომ"  (თუმცა  სხვა  რამ  არც  არაფერი  დამხსომებია  ამ  ,,შედევრიდან"! ) :

  - აჩრდილი  დადის  ევროპაში!  აჩრდილი  კომუნიზმისა!
 
  ოღონდ  ამ  შემთხვევაში    მისი  ასეთი  პერიფრაზია  ჩემთვის  ერთობ  ,,აქტუალური''  და  ,,მნიშვნელოვანი'':
 
  - აჩრდილი  დადის  საქართველოში!  აჩრდილი  აკაკის  ღამურასი!..
 
  დანარჩენი  თქვენი  ფანტაზიისათვის  მიმინდვია!..

:(

ესეც ჩემები, ჰენრის დღიურიდან:)
იყოს აქ ერთად


სული შემიბერე...

გული დამიბუჟდა, ღმერთო,
უჭერს კაპილარებს სისხლი,
თუმცა არსებობას ვერ ვთმობ,
მიმძიმს, უსაშველოდ მიმძიმს.

რა დროს რითმაა და სიტყვებს
ვეღარ მოვუყარე თავი,
უნდა ემოციას მივყვე,
მიწისქვეშიდან რომ ჩხავის.

ისე აირია ზეცა,
უფრო დავემსგავსე შეშლილს,
უკვე ნატვრად მექცა, მზეც არ
გამოირთვებოდეს ჩვენთვის.

რა დროს ოცნებაა, როცა
ფიქრსაც შეეჩვია შიში,
წამებს მოგონება ხოცავს,
ცრემლი თვალთახედვას მიშლის.

და ხელაპყრობილი შეგთხოვ,
თრთოლვით, მდგარი ხიდზე ბეწვის,
სული შემიბერე,  ღმერთო,
გულზე… საქართველო მეწვის.



ერთო ჩემო!

ომის შედეგი აღიბეჭდა ლექსებზე დამღად,
მერამდენეა ნასისხლარი ცრემლი,
არ მახსოვს...
თვალებში, რაღაც,
შესამჩნევად დამეტყო დაღლა,
ღიმილს კი, უკვე
რა ხანია, აღარ ვთამაშობ.

ყავლგასულ დღეებს
ზამთრისპირის ვაბრალებ ნაღველს,
(გაუსაძლისი წინათგრძნობა მელანს ჰქონია)
უსიტყვობა მჭირს,
დაუკარგავს ელფერი სათქმელს,
ჩემი სიჩუმე ითარგმნება მელანქოლიად.

არ ვუკრთი შიშებს,
სულერთია ყველა გზა, რახან
(ამბობენ _ რომში)
ისე ვატყობ, სიკვდილთან მიდის.
შენ, ერთო ჩემო,
გულში ფართო ნატყვიარს გავხარ,
მიქრება რწმენა მოგონილი დროის-
სიმშვიდის.

ბაცდება სისხლი,
გამინულდა საცაა პულსი,
დაბლადახრილი თვალებიდან სინდისი მიჩანს,
დღეს ეგ ფესვები
კიდევ უფრო ღრმადაა სულში,
როგორც არასდროს,
ისე მტკივა ტერფებქვეშ მიწა...



ლექსადყვირილი

როცა სიტყვებიც გემძიმება, ჩუმად ხარ მაშინ,
გამონაბოლქვად ატყვია ცას აგვისტოს შიში,
და სიკვდილამდე მომავალსაც უნახავ მანძილს,
ისევ სამშობლოს დაისიზმრებ ქაოსურ ძილში.

და გენატრება ის, რაც ადრე სიმართლე იყო,
და გხიბლავს ის, რაც წარმოუდგენელიც კი არის,
არ გინდა გძულდეს, მაინც ყველა სინათლეს გილპობს,
ყველა გზას გითხრის, ლაბირინთებს ხლართავს პიარი,

რეკლამა ქუჩის, ფასადების, ლამპიონების,
და აფიშები დამძაღებულ ნაგვის ურნებზე,
ამ ყველაფერთან ერთად, წაგებული ომები,
უპირველესად საკუთარი ამაოების

უზომო განცდა, და ისიც, რომ ვიღაც პოეტი
გასცდა ყოველგვარ უკიდურეს უსუსურობას,
დადგა მომენტი, გაურბოდი რასაც ყოველთვის,
უყურებ, რისიც არასოდეს გსურდა ყურება.

სახტად დაგტოვეს საკუთარმა ნაბიჯებმაც კი,
გაგაუცხოვეს, მიგატოვეს შუა ქალაქში,
როდესაც თავისუფლებისთვის გაგიჟებაც ღირს,
როცა სიტყვებიც გემძიმება, ჩუმად ხარ მაშინ.

ბოლო დროს სუნთქვის ტემპიც ისე გაიშვიათდა,
გრძნობ, ობი როგორ მოსდებიათ ფილტვებს კედლებზე,
თან ღამეს უთევ ლექსს, რომელიც იშვა ახლახან,
და გაქვს იმედი, რომ შენს ნაცვლად ყვირილს ეს შეძლებს.






ერთი სული გვაქვს!

ერთი სული გაქვს,
დააღწიო თავი ქარიშხლებს,
ლოცვა-ვედრებად ცად აღმართულო,
ვიცი, არ გინდა
უმადური სიტყვა დაგისხლტეს,
ზოგჯერ  მგონია,
რომ მეც ვართულებ
და სულ არა აქვს შენს სიმშვიდეს ფერი დაისის,
განთიადებსაც მწუხარების განცდა არ ახლავთ,
ან თავს ვიტყუებ,
რომ არ გტკივა მიწა და ისევ
ვით ბავშვობაში,
არაფრისგან ოცნებას ვქარგავ.
ერთი სული მაქვს,
უხაროდეთ ერთობა ბგერებს,
და რეალობა ჰგავდეს ჩემს სურვილს,
ვერ დამაჯერებ, მოგერია, თითქოს, სიბერე,
ერთი სული მაქვს,
გულიც ერთი,
ოღონდ _ ქართული!




საქართველოს

მწიფე ნატვრები უკვე აღარ არის საჩემო,
ქარმა მანდილი მომტაცა და სივრცეს მიჰკივის,
ნისლში ჩაურგავთ ალვის ხეებს თავი _ ქაჩალი,
გაშტერებული მზერა მათკენ იწევს ბრიყვივით.

ნაოჭებდახრულ მიწას ებრძვის, ახრჩობს სიბერე,
ხისტია წყალი სარფიანი მტკვრის და ყვირილის,
თავისუფლებამ პირი ნემსით ამოიკერა,
ყველაზე მძაფრად საჭიროა ახლა ყვირილი,

მაგრამ ჩვენ ვდუმვართ და წარსულის იერიქონი
რიგში ალაგებს ნაფეხურებს ქვეყნად არყოფნის,
ემოციები უკარგავენ იერს სტრიქონებს,
ლექსი კი არა, სუნთქვისათვის დღეს ცა არ მყოფნის.

ლექსი კი არა... სული დაღრღნან, ლამის, სიტყვებმა,
ცოდვილ სიზმრებში მპოულობენ რწმენაგათელილს,
ვედრებით: ღმერთო, რამდენიღა ღამე სჭირდება,_
უტკივილოდ რომ გაუთენდეს დღე საქართველოს…



მკვლელი არა ვარ!


მკვლელი არა ვარ!
მერე რა, თუ ვერაფერს ვამბობ,
რა, თუკი შიში
მეუფლება მეც, შეჩვენების.
ეს სიზმარია,
გაღვიძებას ამაოდ ვნატრობ,
და, ჰორიზონტზე, 
ნატყვიარი მზე მეჩვენება.

მკვლელი არა ვარ! _
ცოდვის ხმაზე ჰყვირის ბარაბა,
თვალის დახუჭვით,
ზოგს ჰგონია,
რომ სხეულს მალავს.
არ ღირს არაფრად
ატეხილი დავიდარაბა,
შეუნიღბავი ნაბიჯები
აქვს სიკვდილს კვალად.

მკვლელი არა ვარ! _
ზურგნაქცევი მოთქვამს იუდა,
წყლის ნაცვლად,
ისევ სისხლით იბანს
ხელებს პილატე.
მსოფლიო ამხელს შეშფოთებას,
ბრბოს კი, ჯიუტად,
თავისი მარცხიც უხარია,
მტრების ჯინაზე. 

ყელზე შარფივით
მოიხვევს ნისლებს,
ჩანჩქერსაც იშნობს
მთა ბურსაჭირის,
რომ დაუპყრობელ
მწვერვალებს მისწვდე,
თოვლის სიწმინდე
არის საჭირო.

ვპოვებ სიკეთეს,
თავს შევაქუჩებ,
რას მერჩი, ავო,
რა შემაგულე?!
თუნდ, მიწის დარად
დაანაკუწო,
მაინც ქართული
დამრჩება გული.

5

ნუცი, ჩემგან კი, ყველა ქართველს დიდი მადლობა!..

ძალიან გვჭირდება ასეთი ლექსები, ძალიან.

გმადლობ, თეა, საყვარელო :-*

თუნდ, მიწის დარად
დაანაკუწო,
მაინც ქართული
დამრჩება გული. მთლიანად მაგარია მაგრამ ბოლოოოოოოოს უფრო მაგარი! :)

    ორმოცამდე  კომენტარი  ჩემი  ბოლო  კომენტარის  შემდეგ!..  მკითხველ-შემფასებელთა  ასეთი  აქტიურობა  უკვე  ბევრისმთქმელია  და  ჩემგან  მეოთხედ  შემოსვლა  შეიძლება  სულაც  ზედმეტი  იყოს,  მაგრამ  ხსენებული კომენტარების  წაკითხვამ  სურვილი  აღმიძრა  ორიოდ  სიტყვა  დამემატებინა  ჩემივე  კომენტარებისთვის: 
    თეა  წერს  და  აზროვნებს  ქართულად;
    თეა  არ  წერს  და  არ  აზროვნებს  ჩიქორთულად;
    ზოგიერთმა  საკმაოდ  ვრცელმა  და  არცთუ  დიდად  დახვეწილქართულმა  კომენტარმა  უფრო  გამიღრმავა  ეჭვი,  რომ
თეას  ეს  ორი  ,,ნაკლი’’  შეიძლება  გამხდარიყო  ამ  ლექსის  შეფასებისას  კრიტიკის  მთავარი  კატალიზატორი...
    და  კიდევ  ერთიც:  ლექსში  მთისა  და  ბურსაჭირის  ხსენება  სულაც  არ  იძლევა  იმის  საფუძველს,  რომ  იგი  მთის  თემაზე  დაწერილად  შევრაცხოთ.  რაზეც  არის  დაწერილი  და  რატომაც,  ამის  მიხვედრას  დიდი  მარჩიელობა  არა  სჭირდება...
    და  შეიძლება  კაცმა  (სულო  ცოდვილო!..)  ისიც  კი  გაიფიქრო,  რომ  ეს  ამ  ლექსის  ,,მესამე  ნაკლია’’...
    მაგრამ  სხვა  რა  არის  ,,უნაკლო’’  ამ  ცოდვიან  წუთისოფელში?!.
   
    დაბოლოს  აქვე  შევნიშნავ,  რომ  არ  ვიზიარებ  ყოვლად  დაუსაბუთებელ  მოსაზრებას  ამ  ლექსის  ჩემეულ  შეფასებაში  რაიმე  დემაგოგიური  მომენტის  არსებობის  თაობაზე.

სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,
არამზადები
ენამზეობენ.


ჩემთვის ზედმეტად ბანალურია და სხვას მოეწონოს კაცო

ქართული გული... ჩემო მონატრებულო...

ლექსს მოწონება და შენ კი 12001 კომენტარი :D
:-*

აი ეს გოგო არის ნიჭიერი უდავოდ..
მერე რა თუ ხანდახან ვერ წერს: )მერე რა?
ჩვენ ხო ქართველები ვართ ხალხო არ უნდა ვაპატიოთ?
კი უნდა ვაპატიოთ!!
ძლივს ავედი ამ ტრიბუნაზე ეხლა ჩამოსვლა არ გინდა?

სულ სხვანაირად კარგი ხარ თე ... 555 :)

გენაცვალე , რა ლამაზად ამბობ! :) 5555555555555

5

რჩევა გკითხე და სულ გაქრი... :(
და თოვლმა თქვა:
რომ დაუპყრობელ მწვერვალებს მისწვდე,
თეას სიწმინდე არის საჭიროო... :)

მე ლექსი დავწერე ერთი და ასეთი ფრაზა მქონდა: "ფანტაზია რომ აქვს პოეტს საოცარი" მერე ამავე ლექსში ეს ერთი სტროფი სხვაგვარად შევცვალე. მართლა, კარგად წერ და თავისუფლად.
ჯიჯი
 

რამდენი რამ ითქვა შენს შემოქმედებაზე, მეტი რაღა უნდა ვთქვა :)

ძალიან კარგი +++++

ლამაზია
555555555555

"რომ დაუპყრობელ მწვერვალებს მისწვდე, თოვლის სიწმინდე არის საჭირო" და კიდევ
"თუნდ მიწის დარად დაანაკუწო, მაინც ქართული დამრჩება გული.

ბარემ მოგეძღვნა ჩემთვის ჰა? ;;) ჩემს ბურსაჭირზე შემოგწერლექსებია და :-*

რომ დაუპყრობელ
მწვერვალებს მისწვდე,
თოვლის სიწმინდე
არის საჭირო.  :)

კარგი ადამიანი ხარ, თეა!

სიყ-ვა-რუ-ლო! :-*

თეკო თეკო თეეეე:-*


დგება ზამთარი,
გრძელ ნაბადს ისხამს,
მონადირულად
ზვერავს ხეობებს,
სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,
არამზადები
ენამზეობენ

:):):)

მაშინ ვისაც მოგვწონს :-* ისინი გაგვატარეთ :-P ის ვერ მიიღებს ამ ლექსს ვისტვისაც მთის ხასიათი უცხოა ;;)

მოკლედ ავტორმა მომეტევოს, ჩემმა კომენტარმა, შემდეგშემოსულებთან ამოდენა აგრესია რომ მოახდინა...

თეე :-*

ლექსი ექსპრომტია და ამბობს თავის სათქმელს. მთის ელემენტების შეტანა კილოკავით უფრო საინტერესოს გახდიდა საკითხავად. თუმცა ეს ადვილი მოსაგვარებელია.

მძიმე თემებზე წერას მძიმე კალაპოტი სჭირდება. კალაპოტის სიღმეს არაადამიანური ცხოვრებისეული ტკივილი, ცხოვრებისეულ ტკივილს კი გამოცდილება. თეა ამისთვის არ მემეტება, იფრინოს, წეროს სიყვარულზე, მთაზე, ბავშვურად და საინტერესოდ და პოეტურად.

ლექსის წაკითხვა სათაურიდან ვიწყებთ, მგონი:) "ექსპრომტი - მთისხმანარევი"

მე არ მითქვამს, რომ ეს ძლიერი ლექსია. გულიანია და გამართულიც.

ბატონი იმედოს ნათქვამს დემაგოგიას ნუ უწოდებთ და ნურც მე მასწავლით, როგორ ვწერო სამშობლოზე!..
                              ეს ხაზგასმით!

ყველას დიდი მადლობა სითბოთვის, და ვინც, ფიქრობს, რომ სიყვარული ჩემთვის "დათვური სამსახურია" ცდება, თან მწარედ. ე.ი. არ მიცნობს სათანადოდ:)

გმადლობთ, რომ ამდენი დრო დამითმეთ...
განსაკუთრებით კი მათ- ვინც გამიგო:)

შენი ქართული გულით დაწყებულსა და დამთავრებულ მეორე ლექსს ვკითხულობ უკვე და არ ვიცი რა გითხრა. გვჭირდები და ჭირდები ყველას :)

ძალიან :-* :)

მესმის სიყვარული და რომ ძალიან ძნელია არ მოეფერო ამ გოგოს სულ.განსხეულებული სრულქმნილებაა,მშვენიერებაა.ძალიან სათუთი და ძალიან ნატიფი.
მაგრამ იგივე ეს კეთილისმყოფელები ხშირად ძალიან დათვურ სამსახურს უწევენ,სამ ტავო ნი ვედაია  აიამ ზემდეტი სიყვარულის გამო.ძალიან დიდი გამოცდილება მაქვს ამაში დამინახია ხშირად.
და გარემოცვა სადაც მართლა ზალიან უყვარხარ,გულწრფელად ძალიან ცუდ სამსახურს უწევს საერთო ჯამში საბოლოოდ.თუმცა პირიქით უნდა,მაგრამ ასე გამოდი სსაბოლოოდ მაინც
გამგები გაიგებს.ერთი წლის წინ ვუთხარი თეას დაახლოებით და იგივე გრძელდება.

1.ყველა კომენტარი აქ ეხება ლექსს.
2.როცა ადამიანი ვერ არჩევს ლექსისადმი ანუ ნაწერისადმი კრიტიკა კი არა შენიშვნა,რომ ეხება მხოლოდ ლექსს და არა ავტორს,მე იმ ადამიანთან ვინც გინდა იყოს სალაპარაკო აღარ მაქვს ხოლმე.
3.თაბაგარს კი არა გალაკტიონს უსწორებდნენ და გენიოსებს აქვთ ცოტა  სუსტი ლექსები.
4.სწავლა არაა შენი აზრის დაფიქსირება.
5.მე რაც თეაკოსადმი მაქვს ძალიან დიდი და განსხვავებული ემოცია ,არა მგონია ვინმეს ცხოვრებაში ჰქონდესამ რაკურსით.
6.
თაბაგარს დაცვა არ უნდა აქ.საოცრება ფერიია და ლექსზე შენიშვნა არ ნიშნავს ავტორის ან ზოგადად მის შემოქმედებაზე ლაპარაკს.
7.თეას დაცვა როცა მარტლა დასჭირდა .არ დავაკონკრეტებ მე ჩემთის ძალიან ძვირფასი ადამიანთან მეგობრობა დავაყენე საფრთხის ქვეშ და იმ ძალიან მნიშვნელოვან ადამიანს დავუკოპირე მისი მეგობრის კბენა თეასადმი.და იმ ადამიანსაც,დარბაისელი მყავს მხედველობაშიმივწერე პირადშიდა გავაფრთხილე და ცოტა მეტიც.
8.მე შეიძლება პრეოფესიონალურად ვერ ჩამოვაყალიბო სათქმელი,მაგრამ ფლეშის კომენტარზე თავს დავდებ მოსაჭრელად.
ახლა ვსო..გავედი.
და ეს გოგო და მისი სილამაზე..რაა ჩემთვის.არა მგონია ვინმე ჩაწვდეს და გაიგოს.
და ზუსტად ამიტომ არაფერს''ვაპატიებ'' ხოლმე..
და ნინი სულაც არაა სულელი და ხანდახან მართლა გულიდან იძლევა კარგ და სწორ რჩევებს. ეს ისე...
ზოგადად

ჯერ ერთი ამ ლექსს ექსპრომტი ქვია, და თაბაგრს უხსნიდე სამშობლოზე როგორ უნდა წეროს ცოტა ძნელია, ახსნა და კრიტიკა არავსი წყინს უბრალოდ ყველა ერთანირად ევრ მოიტანს ემოციას ესეც ფაქტია, გადასწორებულ და გააზრებულ ლექსებს ვერ ვხედავ ემ თეას შემოქმედებაში, წერს იმას რასაც გრძნობს  და ეს გრძნობა გადმოაქვს და აქვს ამას ლექსის ფორმა, დალაგებულს და საგანგებოდ გასალაშინებულს ვერ ვხედავ მე მის პოეზიაში. (შეიძლება ჩემი აზრი ბევრისთვის უმნიშვნელოა, მაგრამ მე მხოლოდ ის ვთქვი თუ როგორ ვხედავ _ უბრალო მკითხველი თაბაგარს)

სული შემიბერე,  ღმერთო,
გულზე… საქართველო მეწვის
ამის შემდეგ. . .  :)

me ase mgonia rom tea cxovrebashic feriaa,ara marto aq :) misi leqsebidan yoveltvis simshvide modis da me momcons es... 

ყელზე შარფივით
მოიხვევს ნისლებს,
თეე მოგიკითხე:-* :-*

ჩემთან მოვიდა ეს ლექსი თავისი ემოციით. თან როგორ!
:-*

გარედან წავიკითხე ეს ლექსი და კომენტარებიც (ყველა კომენტარი), გავიგე თურმე თეო ზედმეტად თავდაჯერებული ყოფილა და გულმა არ მომითმინა არ მეთქვა:

ამ საიტზე თეოსნაირად თავმდაბალი პოეტი, ორი-სამი თუა ალბათ. სულ... სულ ადრე, როცა ამ საიტის არსებობის შესახებ არაფერი ვიცოდი, თეოს ლექსები კი სხვადასხვა ფორუმზე მქონდა წაკითხული და მომწონდა, ამ ავტორს ოდნოში, ნეკერას ლიტერატურულ ჯგუფში წავაწყდი. მაშინ ძალიან ხანმოკლე საუბარი გვქონდა, მაგრამ იმდენად დიდი სითბო და როგორ ვთქვა.... სისუფთავე დავინახე თეოში, ასმაგად შემიყვარდა.
არ ვარ მეხოტბე. თეოს პირადადაც კი არ ვიცნობ... ლაფსუსები ყველა პოეტს აქვს შემოქმედებაში... ეს ლექსი არაა ლაფსუსუი, ჩემი აზრით, მაგრამ თუნდაც ასე იყოს, მერე რა?! მთავარი ლექსია თუ გული და ადამიანობა?!
ყველამ ჩვენ ჩვენს ნაწერებს მივხედოთ.
იმდენი ნაგავი მაქვს დაჯღაბნილი, იმდენი რომ რა ვიცი... მაგრამ წაშაშლელად მაინც მენანება, იმიტომ რომ გულიდან არის ყველა. ხო, ლექსები წავლენ, ყველაფერი წავა, ჩვენც წავალთ, მაგრამ სანამ ვართ ცოტა უფრო თბილები ვიყოთ რა და არ დავუწყოთ ერთმანეთის თვალში დირეებს ძებნა.

ხო და დიდი მადლობა ყურადღებისთვის, გისურვებთ ახალი წლის სასიამოვნოდ გატარებას და ერთმანეთის უფრო მეტად შეყვარებას. :-*

დარწმუნებული ვარ, "ჩემპიონკა", როგორც ჩემი, ასევე უმრავლესობის რჩეული პოეტია. მე საოცრად მომწონს და მხიბლავს მისი საუკეთესო ლექსებისათვის დამახასიათებელი ინტიმური სითბო და სინაზე, პოეტური სიტყვის სიმსუბუქე, სიღრმე, სინათლე და გამჭვირვალობა, სწორედ ყოველი ამ ნიშან-თვისებით ენიჭება მის ლირიკას ის ეშხი და ლაზათი, რითაც იხიბლება მკითხველი.
  რაც შეეხება წინამდებარე ლექსს, სავსებით ვეთანხმები ლალის მოსაზრებას. ამ ლექსში არ ისმის თეას განსხვავებული პოეტური ხმა, ეს ლექსი ასოციაციათა აჩრდილებითაა შიგა და გარემოცული.

თეა, ძვირფასო!
საწყენი არაფერია. ყოველთვის, თუნდაც ძალიან დიდი მონდომებისა და სურვილისა, ლექსი არ გამოვა ისეთი, როგორიც ავტორს სურს. ეს ჩვეულებრივი ამბავია. კალამი გენიოსებსაც მოცურებიათ ხოლმე. ნუ მიიტან გულთან, ნუ განიცდი. ხვალ უფრო ღირებული ლექსი ამოფრინდება შენი ლამაზი გულიდან. არ მიწყინო. შენი განსაკუთრებული "ბალელშიკი" ვარ. გაიხარე.

''ამ  გულივით  ნაღდი  და  ქართულია  ეს  ბრწყინვალე  ლექსი  და  არ  მინდა  ვიფიქრო,  რომ  შეიძლება  სწორედ  ეს  არ  მოსწონდეს  ვინმეს''


ეს კიდევ დემაგოგოაა სუფთა წყლის.ეს თემატიკა ძალიან მიყვარს ,მაგრამ ამ თემატიკაზე დაწერილი ლექსებიდან ძალიან ცოტა მომწონს ხოლმე.
თემატიკაა ძალიან დიდი და ზალიან..ასე რომ თუ ძალიან არ მიიღო მკიტხველმა იმიტომ რმ ყველაზე სატუთი და წმინდა თემაა და იქ...
აი ადამიანი წავიდა ამ ცხოვრებიდან,ძალიან ახლო და ძალიან ძვირფასი და 5 წელია მაწვალებს და მინდა დავწერო უბრალოდ მისი გახსენება.
და ვერ თე...
ან ძალიან მაგრად უნდა დავწერო და ან არ.
ანუ სამშობლოზე მორიგი ლექსია ეს,ერთ-ერთი უამრავთაგანი ..წყალივით მოვიდა შენთან უცებ და დაწერე.
ასე არაა თე.დიდმა ტკივილმა და დამანგრეველმა უნდა დაგაწერინოს სამშობლოზე.
უნდა დაგახრჩოს თე ლექსმა  ...და აი მერე უნდა დაწერო..
შენ ძალიან ადვილად გამოდის ლექსის წერა.
და ამ სიიოლემ ამ ლექსზე საქმე გაგიფუჭა...

უნდა დაგახრჩოს თე ლექსმა  ...და აი მერე უნდა დაწერო..
ბევრი უნდა გადაიხადო თე თითო ლექსში და მაშინაა ნაღდი.
სული უნდა მიცე თე ლექსს.
აი კატო,ნეკერა..და ნაღდია მათი ლექსები...
შეიძლება პოეტური სრულყოფით და სრულქმნილებით სხვა ავტორი წავიდეს წინ.
მაგრამ...
ნაღდია ნეკერას ლექსები მაგალითად.
შენ ზემეტად ილად მოგდის თე ლექსი..პოეზიას სიიოლე არ უყვარე ტე...''გაკეთებულ'' ლექსებს არ ვგულისხმობ.ნამდვილ პოეზიაზე გელაპარაკები..


და ..
არც არაფერი მეტი

ხო მთისხმანარევი ლექსია სწორედ.
არც იქით დ არც აქეთ.
აი ქალაქელი და არათის  ქალაი,ბარელი ულამაზესი და უჭკვიანესი პოეზიის პრინცესა,ძალიან გაწონასწორებული,დიპლომატიური  მთის ლექსს ვერ დაწერს თე..
იქ სულ სხვა აურაა,სისხლში აქვთ გაცრილი პოეტური სტრიქონი.იქ დიპლომატია არაა:)

1 კუპლეტი ძარღვიანი,სავსე ,კოლორიტული ქართული ენითაა დაწერილი და დიდი ემოციური მუხტი მოდის.
2კუპლეტიდან ემოციის დონე ეცემა და ენის სტილიც.პოეტური ენის სტილიც ხდება არა ''მთის'' არამედ ჩვეულებრივი.''რომ დაუპყრობელ
მწვერვალებს მისწვდე,
თოვლის სიწმინდე
არის საჭირო.''ეს ზემეტად ბანალური და გოგუშკურია .არადა შენ ლექსს იწყებ როგორც მაგალითად სანათა დაიწყებდა და მერე ეს უბრალო გოგჩო ხდება ავტორი.

3 კუპლეტი აბსოლუტურად დისონანსშია საერთო პოეტურ ქსოვილთან.აზრთან.ემოციასთან..ანუ აქ ჩემთვის ფალშია,პოზა,კეკლუცობაც და ყველაფერი.ან როგორც ლადო ასათიანის ან მუხრანის ლირიკაა მძაფრი,ემოციური,მუხტიანი და ძარღვიანი''სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,''ტიპა ამისი.უნდა გექნა ფინალიც.

ან რაღაც მოგესხლიტა.
ან ეს სიყვარული ჩუმად,რუდუნებით უნდა იყოს სამშობლოს.
ან ''ერთი რამის სიყვარული დამალვა რომ ჭირდება''.
შენ ფინალში სამშობლოს სიყვარულზე მელაპარაკები როგორც ყოფიტ ლირიკაზე.აი სამსახურიდან დაღლილი მოვედი და ძნელი დღე იყო და ტიპა აი ამ დონეზე...
სამშობლოს სიყვარული თე ქვეცნობიერშია კოდირებული,ავტომატზეა ...დაეს ფინალი..
აი თითქოს1 კუპლეტი დაიწყო ერთმა ავტორმა და შუაში კიდევ მეორე ავტორი მოვიდა და იმან გააგრძელა.



მთას სხვა ნაპერწკალი აქვს თე:) სულ ცეცხლს ყრის იქ სტრიქონები..ქალაქელ ქალას დაწერილს ას ეს:)არ ნამყოფია მთაჩია:) თორო ის სხვაგვარად უბნობენ :) სხვაგვარი სითბო,ცეცხლი  და ანდამატური მგზნებარება აქვს  მთის ლექსს თე...და ქალებიც ესეთები ყავთ ;)

რა კარგი ლექსი...

5

"სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,
არამზადები
ენამზეობენ."  - სწორედ რომ დღევანდელობას ეხმიანება! 55555

ნურავის ეწყინება და აქ ვინც შემოვედით ყველაზე ნიჭიერი, მართლა შემფასებელი ბატონი იმო ბრძანდება.....ვეთანხმები მას....საეთოდ რაც თეასი მომწონს მის ნიჭიერების გარდა ეს ისაა, რომ თავმდაბლობით ღებულობს შენიშვნებს ....მადლობაც მოუხდია და მაშინვეც შეუსწორებია და მე ზუსტად მისი ნათქვამიდან გავიგე ის რომ აინტერესებდა რა არ მოეწონათ....იქნებ ითვალისწინებდა  ......არგუმენტი სხვა უკეთესიაო არ გამოოადგებოდა- ამ შე
მთხვევაში ...მასე ყველა პოეტს ჰქონდა კარგი და სუსტი....იმიტომაც არსებობს - რჩეული ნაწარმოები ....თეა კიდევ იმიტომ მომწონს , რომ არ ავარდნია
თავის ნიჭიერება თავში ზოგიერთებივით და არ უკეთებს ასეთ კომენტარებს სხვას.....
თეას საბედნიეროდ მაინც დარჩება ქართული - უბოროტო გული .....თეა ხომ ურაკპარაკის ფერი-ა .....:)
წარმატება - წარმატებულო გოგო!!!

არამზადები
ენამზეობენ...

მაინც ქართული
დამრჩება გული...

რა კარგი ხარ თეე ..

დგება ზამთარი,
გრძელ ნაბადს ისხამს,
მონადირულად
ზვერავს ხეობებს,
სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,
არამზადები
ენამზეობენ

ეს განსაკუთრებით

თეა, მართალი ხარ, უმცირესობა ყოფილა. უბრალოდ, კომენტარები გადავიკითხე და აღარ დამიფიქსირებია, რომ ძირითადად აჩის ეკამათებოდი. მაგ ნაწილში უკაცრავად ;)

ნინა, "მკითხველთა უმცირესობა ცდილობდა მაგის თქმას, ალბათ". იმიტომ, რომ ორმა დაწერა აქამდე უარყოფითი კომენტარი.
"უმეტესობის" აზრს თანდათან ვნახავთ:)
ემოცია ვისთან რამდენად მიიტანს, ეგ ინდივიდუალურია და, არცაა აუცილებელი ყველამ "თავისად" მიიღოს ლექსი.

"ფილოლოგიურ-ლექსთმცოდნეურის" რა მოგახსენოთ და სუფთა ადამიანური კუთხით, მე ჩემი დღევანდელი სათქმელი ვთქვი მისი დახმარებით და დანარჩენი თქვენზე იყოს.:-*

სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,
არამზადები
ენამზეობენ.


ოჰ თეა, ისეთი დროულიაა :)
თუმცა მე ვიტყოდი რომ ენერგია აკლია, ბარსელონა აკლია ამ ლექსს. გამართულობაზე ვერ შეგედავები, ტექნიკურად ნამდვილად გამართულია, მაგრამ იცი შენ, არის ლექსი, რომელიც ყველანაირად გამართულია ფილოლოგიურ-ლექსთმცოდნეური თვალსაზრისით და მაინც არ ხდება შენი.
მკითხველთა უმეტესობაც ალბათ ამის თქმას ცდილობდა :)
თორემ შენ რომ რითმა არ შეგეშლება კი ვიცით ჩვენც ;)
ჩაგეხუტე გაჩეჩილო.

აბსოლიტურად გეთანხმებით იმო ჯახუანი :) ''ხარაშო სკაზანო''- :)

ძია იმედო, თქვენ რომ სწორად გამიგებდით ლექსს, ეგ იმედი კი ნაღდად მქონდა!..
ჩემი სითბო და დიდი მონატრება თქვენ!
გმადლობთ ყველას!
გაიხარეთ:)

მიყვარხართ, ქართველებო, გულით!

,, სადაც ერისკაცთ
გაუცვდათ სისხლი,
არამზადები
ენამზეობენ.’’

,, რომ დაუპყრობელ
მწვერვალებს მისწვდე,
თოვლის სიწმინდე
არის საჭირო.’’

,, თუნდ, მიწის დარად
დაანაკუწო,
მაინც ქართული
დამრჩება გული. ’’

სამსტროფიან  ლექსში  სამი  ნაღდი  და  მაღალი  დონის  აფორიზმი!  თანაც  ისე,  ვითომც  არაფერი!..
სწორედ  ესაა  ხელოვნება...  ხელოვანი  კი  ისაა,  ვისაც  ეს  ასე  ხელეწიფვის!..

რაც არ უნდა იყოს, არ შეიძლება ამ ლექსის წინა ლექსებთან შედარება. ალბათ იმაზეც არის, თუ როგორ გადმოგვცემს ჩვენ ავტორი იმას, რისი თქმაც უნდა, მაგრამ ამავე დროს მე მგონია, რომ ყველამ, ამ ლექსში იქნება, თუ რომელიმე სხვა ლექსში, უნდა ვნახოთ ჩვენთვის მოსაწონი, ან შეიძლება კიდევ სასარგებლო რამ. და ავტორს თავი დაანებეთ. ეს გოგონა კარგად ერკვევა იმაში, რასაც აკეთებს :)

თუნდ, მიწის დარად
დაანაკუწო,
მაინც ქართული
დამრჩება გული.

ამ  გულივით  ნაღდი  და  ქართულია  ეს  ბრწყინვალე  ლექსი  და  არ  მინდა  ვიფიქრო,  რომ  შეიძლება  სწორედ  ეს  არ  მოსწონდეს  ვინმეს...  ალბათ  ასე  იცის  ბევრი  ტვინნაჭყლეტი  ,,ლექსების’’  კითხვამ...  ამას  წინათ მსგავსი  რამ  ლოთებზე  გავიგე:  თურმე  ,,სპირტის  არაყს’’  დაჩვეული  ლოთები  ნაღდ  ჭაჭისა  და  ხილის  არაყს  ვეღარ  იტანენ...
თეას  ერთადერთი  სტილი  სწორედ  მისი  გულივით  ნაღდი  ქართული  შეიძლება  იყოს  და  მე  ამაში  ღრმადა  ვარ  დარწმუნებული!..
თეაკო!  ძალიან  საყვარელი  გოგო  ხარ!!!

იჰჰ!! მიყვარს ეს გოგო! :D

:)

დამრიგებლური ტონის გარეშე, ძალიან გთხოვთ:)
ჩემთვის ანონიმი ხართ:)
თუმცა ბევრი წერეთ, ლექსი ვერ გააკრიტიკეთ მაინცდამაინ.
წარმატებებს გისურვებთ!
კარგად:)

მომეწონა თე!

ტე ამო, თე!

ანონიმი არ ვარ, უბრალოდ ვარ ადამიანი რომელსაც არ იცნობთ არ ცნობა ანონიმურობას არ ნიშნავს:) რომც გითხრათ ჩემი სახელი და გვარი არაფერს მოგცემთ თქვენ, კარგად იყავით, გისურვებთ ყველაფერს კარგს და ნუ დაიძაბებით როცა გაკრიტიკებენ :) ზედმეტად თავდაჯერებულობაც მავნებელია ....:)

"რა შემაგულე-დამრჩება გული"
ესაა აქ რითმა და მშვენიერი რითმაა, ჩვენში რომ დარჩეს.:)

აჩი, შენ კი, ისევე "გეკითხება", როგორც ჩემს დანარჩენს აქაურ მეგობრებს...


AQTRISA, ყალბი ქება რომ არაფერში მჭირდება, მაგის გასაგებად, უნდა მიცნობდეთ. თუმცა, თქვენ "ანონიმური" ხართ და ნება თქვენია...

ეს ლექსი კი, გამართულთან ერთად, ძალიანაც გულიანია:)

ლექსს ვიწუებთქო მთლიანად, რიტმით და ემოციით და ყველაფრით ნაკლებია შენს წინა ლექსებზე, რომელიც წამიკითხია მე.....ლექსი შეიძლება ტექნიკური წუნი არ ქონდეს მარა ვერ მოიტანოს ის რისი თქმაც უნდა ავტორს და ასეთი ლექსები თავიდანვე მკვდრადშობილები მგონი მე :)ნუ გამიბრაზდება ავტორი, მე მისი ნიჭის დამფასებელი ვარ და არ მინდა ცუდზე და კარგზე ერთნაირად ვაქებდე ყალბად.:)

თეა, თუ ძალიან გაინტერესებს... :)

რაც არ მომეწონა იმას დაგიწერ...

ეგ ბოლო სტროფი, შემაგულე და დამრჩება გული და საერთოდ ეგ ბოლო სტროფი მიჯღაპნილს გავს... უბრალოდ ამის თქმა მინდოდა რომ შენისთანა ლექსების პატრონს ეს ლექსი არ მოეწოენბის თორე, ლექსს რას ვერჩი, სხვასთან რომ წამეკითხა მომეწონებოდა...

კაი პოეტი რომ ხარ მაგიტომ გეუბნები თორე... წერე გენაცვალე, როგორც გინდა ისე "იხმაურე", მე ვინ მეკითხება... მე მკითხველი ვარ მხოლოდ...

გენაცვალე!

ეგ გავიგე:) და რას უწუნებთ-მეთქი, მაგრამ ვერ მპასუხობთ ვერცერთი და აჰა:)
მეც გავჩუმდები.

კარგი... ლექსი არ მომეწონა... აჰა :)

ლექსი არ მომეწონა მთლიანობაში, დასაკონკრეტებელი არაფერია აქ....

აჩი, ლექსში რა არ მოგეწონა, შენ ეგ თქვი-მეთქი, თუ გინდა. მე კი, ჩემს გვერდზე, როგორც მინდა, ისე "ვიხმაურებ":)
ვაჰ:)

თეა, არ მომეწონა შენი გამოხმაურება :) უბრალოდ მე ის ვთქვი რომ უკეთესები ვიცი შენები თქო...

ამაში არ შემედავო... და საერთოდ ნუ მედავებიიიიით :)  :-*

ყელზე შარფივით
მოიხვევს ნისლებს,

გენაცვალე გულში:-*

თეას რა ახასიათებს, ამაზე არ ვიდაოთ. ვის რა არ მოგეწონებათ, მოდით, ეგ დამიკონკრეტეთ.:)

და დიდი მადლობა ყველას!:)

:)

თქვენი სტილისგან მეტად განსხვავებული.... მე ძველს ვარჩევდი ბევრად

დგება ზამთარი,
გრძელ ნაბადს ისხამს,
მონადირულად
ზვერავს ხეობებს

:) კარგია, მომეწონა ძალიან. +2

თუნდ, მიწის დარად
დაანაკუწო,
მაინც ქართული
დამრჩება გული

:-*

,,ერთი შეხედვით" უნდა დამეწერა ;;)

ვპოვებ სიკეთეს,
თავს შევაქუჩებ,
რას მერჩი, ავო,
რა შემაგულე?!
თუნდ, მიწის დარად
დაანაკუწო,
მაინც ქართული
დამრჩება გული.

გენაცვალეეეეეეეეე :-* შენთვის ერთი სეხედბით უჩვეული სტილი მაგრამ გულიდან მონახეთქი :-*

მრავალფეროვნებაა!
+2!!!

თეა, ჩემო თეა

საოცარი ხარ თე!

მთას ვიყავ, მწვერვალზე ვიდექ,
თვალწინ მეფინა ქვეყანა,
გულზედ მესვენა მზე-მთვარე,
ვლაპარაკობდი ღმერთთანა.

ჩაგეხუტე მაგ ქართულ გულში :-*

მე არ მომეწონა ეგ ლექსი... თეას უკეთესები ახასიათებს!

მომეწონა.

განსაკუთრებით მეორე ...

მართალი ლექსი გაქვს..  გაიხარე :*

რაღაც სხვანაირი ლექსია, კარგია სტილის ცვალებადობა. მომწონს ;)

თეა!:)

5555555555555555555555555555555555

რომ დაუპყრობელ
მწვერვალებს მისვწვდე,
თოვლის სიწმინდე
არის საჭირო.
555555555