მივდივარ გზაზე - მარჯვნივ ვხედავ ცას,
მარცხნივ ქვებია სიცარიელის,
მე შუაში ვარ, გადავცდი იმ ზღვარს
ტომიც ჩამომრჩა გადამთიელის.

მშვენიერების დღე დგება მაშინ
როცა წარსული დარჩება წარსულს,
აღარ ისურვებ კვლავ ვიღაც გახდე
და არ აწვალებ მომავლის მარშრუტს.

-ჰეი, სილამაზევ!
მე შენ გეკუთვნი,
შენს გარდა მე აქ ვერაფერს ვხედავ,
და ნუ გწყინს მათი რომ შენგან მიაქვთ
ის რაც შენ და ჩემს გულს ეკუთვნის.


დღეს ყველაზე ლამაზი დღეა...

თეთრი სიჩუმე შლის ჩემში ველებს
მშვიდ, თავისუფალ სივრცეში ვწევარ,
ვერ ვხედავ მე აქ შენს გარდა რამეს...
-ჰეი, გამარჯობა,
-ეს ისევ მე ვარ...