"მეს" ვხედავ სარკეში,
შეშლილს,
ყელში ამოსული მლიქვნელობით და,
დაცლილი "კოკა-კოლის" ბოთლით,
სამყარო უშენოდ,
ერთი ილუზიით  ნაკლები,
"შენ" - ხომ ტყუილია.

მინდა...
ცუდად იყო,
ცოცხალი - მარტოსული,
იფიქრო,
ისუნთქო,
სანამ აუტანელი გახდება ჰაერი,
დამიძახო...


როცა გავარკვევ,
რა არის მთავარი- "მე" თუ "შენ,"
გადავალ მეორე ნაპირზე,
ვივლი სულ მარცხნივ,
ისე, რომ მარჯვნივ ვერ დაგინახო,
ვუყურებ მხოლოდ მიწას,
სანამ საფლავები ასცდება ერთმანეთს,
მე და შენ,
ზოგჯერ თურმე, არ ყოფილა "ჩვენ."