მახსოვს სახლიდან გამოვიპარე
და ყვითელ პეპლებს ბადით მივდევდი,
ადიდებულა მერე მდინარე
და წაუღია სოფლის ხიდები.

ვთამაშობთ “კუკუმალულობანას”
და ვიმალებით ქარვისფერ ძნებში,
დავუწერ წითურ გოგონას ბარათს
და წვიმის მარაგს მივართმევ პეშვით.

ვიხსნი საპალნეს ვიწრო მხრებიდან
შენ კი პასუხის გაცემას ითხოვ,
ისე ვმწვანდები გაოცებისგან
რომ შაბიამნით შემწამლეს თითქოს.

ჩაწყობილ საქმით განწყობა ნული
მოსალოდნელი ამბების მერე,
ტკბილ მოგონებებს ქალივით ვუვლი
და ღია გულზე ვიფარებ ხელებს.
                                                  2010