წვიმს, გადაუღებლად წვიმს. იქნებ  უკვე მეორმოცე დღეა წვიმს. არ ვიცი, სამწუხაროდ არ ვითვლიდი. წვიმს ისე ძლიერად, რომ წვიმისგან გაკეთებულ წყლის კედელს იქით რა ხდება, არ ჩანს. ალბათ უმეტესობა, ჩემსავით სახლში, ფანჯარასთან ზის და რაღაცას უცდის, თუ ელოდება, მგონია რომ ყველა ერთსა და იმავეს ვფიქრობთ, ვიხსენებ ,  მაშინაც ასე იწყებოდა? საინტერესოა სახელი შეიცვალა და ეს ამბავი სხვისგან იცოდა თუ თვითონ იყო პირველი? შენ ყოველთვის წრე გეგონა, მე უფრო წრიული პარაბოლა , თუმცა რა მნიშვნელობაა აქვს? დარწმუნებული ვარ, რომ წრიული პარაბოლები არ არსებობენ და ეხლა მოვიგონე. ამინდიც ხელს უწყობს ახალ აღმოჩენებს!... საინტერესოა ჩემი სახლი მდინარესთან ახლოს რომ ყოფილიყო, ადიდებულ მდინარეს უკვე წაღებული ექნებოდა თუ წუთი წუთზე გამოუთხრიდა ძირს და გაიყოლებდა სხვა, უფრო დიდი მდინარის სანახავად? ნამდვილად ვიცი, სახლიდან არ გამოვიდოდი. მდინარესთან თუ ვიცხოვრებდი. სახლი ხის მექნებოდა, კარგად შეკრული, ალბათ ულურსმნოდ აშენებული, ისე, რომ წყალს შიგ შესვლა გასჭირვებოდა... და დავუყვებოდი ჩემ სახლთან ერთად და უამრავ ახალ მდინარეს ვნახავდი... მაგრამ რას გავარჩევდი? წინ ხომ მაინც წვიმის კედელი იქნებოდა? შეიძლება საერთოდ ვერც მეგრძნო, მდინარემ რომ წამიღო სახლთან ერთად , თუმცა ამაზე ფიქრს რა აზრი აქვს, არც სახლი მაქვს ხის და არც მდინარესთან ახლოს ვცხოვრობ, ფანჯრიდან ვიყურები, მინდა, რამე გავარჩიო, მაგრამ ვერაფერს ვხედავ... მაგრად წვიმს. დილასაც თუ ასე იწვიმებს , აუცილებლად მოდი ჩემთან,
მე სახელად    ნოე დავირქვი.