ზე-ცას დავუგე სასთუმალი შენთვის რომ ეთქვა,
ზე-კაცს ვაჩუქე ყველა ფერი მებადა მე რაც,
კაბის კალთაში ჩავიკერე მძივები ცრემლთა
და მაინც ვბედავ გითხრა სიტყვა, რომელიც ფეთქავს.
კიბის ხვეულებს აჰყოლია გრძედები წრფეთა,
სიმეტრიამდე ბევრი დარჩა, მივაღწევ ნეტა?
შენით შექმნილი სამყაროთი ვიცხოვრებ ერთხანს,
მერე კი წავალ უფსკრულებთან, ხევებთან ერთად...
მწვერვალზე ასვლა დაიწყება ალებთან ერთად
და ვიცი მაშინ შენი ხელი მიმიყვანს ღმერთთან.