თეთრი ვარდი ხარ
და ამ ვარდის სურნელი მატკბობს.
დილის სხივი ხარ,
ყოველ დილით ჩემს გულს რომ ათბობს.
ოკეანე ხარ,
მაგ წყლის წვეთი ვარ ერთი ციდა
ანგელოზი ხარ,
მოგზავნილი შენ ჩემთვის ციდან.
შენ ის ფიქრი ხარ,
რაც ჩემს სულში კლავს სიმარტოვეს.
საოცრება ხარ,
რომლის ნახვაც მე სახტად მტოვებს.
ერთადერთი ხარ
ერთადერთხელ ვინც დააპირა -
ვინც დამიმონა,
ჩემი გული ვინც აატირა...
შენ ღვთაება ხარ
სასწაული ვინც მოახდინა
და კუბიდონის ისრის მსხვერპლი ვინც მოარჩინა...

სჯობს დავამთავრო, თუმც სათქმელი ბევრი მაქვს წინა...
შენ ის მუზა ხარ, ეს სიტყვები ვინც მაპოვნინა...