ეს არის ჩემი ერთადერთი ლექსი და თან უძველესი

ვნებიდან ვნებამდე

ნუ იკლაკნები.ნუ ხეთქ ძუძუებს…
მე დავიცალე უკვე ვნებისგან…
მკერდი,წუთის წინ ტუჩი რომ მედო,
ზიზღად გადიქცა აღმაფრენისგან.
ნუ კვნესი!მაინც ვეღარ გაკოცებ. . .
შენში ჩავტოვე მე ჩემი ვნება
ნუთუ არასდროს მოგნატრებია
გადაგეკითხა შენ ათი მცნება
თეძოს ნუ არხევ მშიერო კახპავ,
აღარ მაღელვებს მე ფერი თეთრი...
ერთი წუთის წინ ველური მოვკალ
და დავიბრუნე წასული ღმერთი.
თვალებს ნუ აქცევ ვნების ვეზირად,
აღარაფერი შეგრჩა ბავშვური
ვიცი რატომაც მიყურებ ასე.
შეწყვიტე ჩქარა ვაშლის ხრაშუნი!...


ხო,კარგი,გეყო ნუღარ იტირებ...
მოდი გაკოცებ,ოღონდ დამშვიდდი
შემომახვიე ფეხები ნელა
და შავი თმებით ტანში ჩაფრინდი!
შემომეტმასნე,ცხელი ხარ ძლიერ
რად გიკანკალებს ეგრე სხეული?
ჰა,გაიხარე,დაბრუნდა ვნება
გალეშილი და გადარეული!

კვნესი,გაჰკივი,ეშმაკები ამოგდის პირში,
მდუღარე ცრემლი აგრევია მდუღარე სისხლში.
შეჭეჭყილ თეთრ მკერდს ოფლიანი ტანისკენ ისვრი,
შენ ახლა სადღაც ჯოჯოხეთში დემონთან იბრძვი. . .

ისევ დავმარცხდით,მორჩა,სულმა დაიწყო რღვევა
მე დავიძინე,აქვე ახლოს შხაპს იღებს ევა. . .