დღეს სულ სხვა კრძალვით შევყურებთ სიონს.
ჯერ კიდევ ვგავართ არაზუსტ რითმას;
მოულოდნელად მოფრინდა სიო
და ბაღმაც სული მოითქვა თითქმის,
და უკვე რუხი ცა იფშვნეტს თითებს -
ღრუბლებს - (ხატოვნად) - სქელსა და მტკივანს,
წავიდა ყველა და ბაღში წითელ
საქანელებზე აცეკვდა წვიმა.