პატარა ვიყავი მაშინ,
იმედი გამიცრუვდა როცა,
ნათურას შევეხე ხელით,
მას შემდეგ მგონია სულ და,
არ ვცდები, ვიცი მე ახლაც,
მზესაც კი მივწვდები ვიცი,
ისიც ცხელია და დამწვავს,
ეგო ინერტული რიცხვი,
ოთხმოცდარვაა ეს სულ სხვა,
სულ სხვა გაფიქრება წამის,
ლანდი დაბრუნდება ლანდად,
მალე დაბრუნდები სახლში,
ქარავანს ავკიდებ აზრებს
აზრს თორე, ვეძახი არრას,
საკიდზე დატოვე ქუდი,
მე კარზე გავწმინდავ ტალახს,
გარეთ წვიმაა და ნისლი,
ჩვენ აქ ვიმალებით, ერთად,
თვალი დავხუჭე და ვერც შენ,
ალბათ,
ვერც ვერავინ მხედავს..