ჩანს მორღვეული კედლიდან – ზეცა.
თეთრ ღრუბლებს ვკეცავ,
შარაგზები უკვე დავკეცე...
მეოთხე დღეა
წუხს თაროზე ფილოდენდრონი,
- არ გახსოვართო, -
მემდურიან ორქიდეები...
როგორ ავუხსნა,
რომ გულს დააქვს დარდი ვეება,
ლოდზე დიდი,
მკლავზე უმსხოსი,
და ვერ იცილებს.