მივყვები აღმართს ვერხვებიანს,
დღე არის ისე ნაწამები,
რომ თვალებს ჩუმად ეხებიან
ფიფქები-ზამთრის წამწამები...

ფერდობი ისე დამრეცია
და კლდეზე ისე მიჯაჭვული,
რომ ზამთარს ნისლში დაეწია
მშიერი მგლების "კრიმანჭული"......